Voorjaar op orde

Sinds het voorjaar is aangebroken, word ik geplaagd door een diepe onvrede over mijn versleten, rommelige huis. „Dit is toch onverdraaglijk”, hoorde ik mezelf vorige week gillen, wijzend naar het muurtje naast de afwasmachine, waarop koffieprut en tomatensoep een matige parodie vormen op een schilderij van Jackson Pollock.

In de Hema werd mijn aandacht getrokken door een potje magneetverf. Precies het soort instant oplossing waar iemand met twee linkerhanden en een druk huishouden behoefte aan heeft. Die zou ik eens snel op de binnenkant van de pleedeur kwasten. De ideale plek om rondslingerende tekeningen, uitnodigingen en geboortekaartjes op te hangen. Eureka! Orde in de chaos.

Het bleek een hele klus om de metaaldeeltjes en de verf in het blikje tot een homogene massa te roeren. Tegen de tijd dat ik een kwast had gevonden, waren de zware deeltjes alweer naar de bodem gezakt. Snel verven dan maar. De lelijke klonten metaalslijpsel zou ik later wel wegschuren. ’s Avonds was de deur droog en vond ik na lang zoeken een plekje waar mijn testmagneet heel even wilde blijven plakken. Niet meteen de moed laten zakken, gewoon terug naar de winkel om nog een blikje te halen. Na laag twee was de deur vooral erg lelijk. De magneetjes bleven zitten, maar een kindertekening dragen bleek te veel gevraagd. Koppig laag drie aangebracht, maar ook die bood geen soelaas. Tekeningen en kaartjes roetsjten zelfs met zeven flinke magneten per A4’tje krachteloos naar beneden.

Na een paar dagen gefrustreerd te hebben aangekeken tegen mijn mislukte project, heb ik de schuurmachine ter hand genomen. Toen de deur weer glad was, lag alles – ook mijn nieuwe schoenen twee verdiepingen hoger in de slaapkamer – bedekt onder een laag zwarte metaalstof. Er moest een voorjaarsschoonmaak aan te pas komen om alles op orde te krijgen. Nog één keer ging ik terug naar de winkel voor een hip leverkleurig verfje (zoon: „Mooi mam, net chocolademousse”) om de laatste resten van het magneetdebacle te verdoezelen. Vervolgens een fles opengetrokken en in de tuin gaan zitten kijken naar het uitlopen der clematis. De enige zinnige voorjaarsbezigheid.