Hendrik de Vries

De column van Guus Middag (Boeken, 13.04.07) vangt aan met een een gedicht van Hendrik de Vries over een pakhuis. Ik meen me uit mijn hoofd vrij goed te herinneren dat het gedicht gaat over het Instituut voor Doofstommen aan het Guyotplein te Groningen, waar Hendrik de Vries als kind dichtbij woonde. Ik meen me ook te herinneren dat het gedicht zijn angst benoemt dat hij net als de dove kinderen die daar altijd voor het grote gebouw (met ijzeren deuren) speelden, opgepakt zou worden door die vreselijke mensen (onderwijzers) die daar woonden, daar in het instituut zou worden opgesloten, en net als de kinderen die daar al woonden, onverstaanbaar ging praten.

Anne Oostra, per email