‘Ik houd heel veel opties open’

Rob Kors Foto Evelyne Jacq Europa, Nederland,Utrecht,17-04-2007 Jonge publieksprijs voor schrijfster Marleen Stoffel Foto: Evelyne JacqEuropa, Nederland,Apeldoorn,16-04-2007 Rob Kors, creatieve allrounder, werkzoekendFoto: Evelyne Jacq Naam: Rob Kors Leeftijd: 49 jaar Werkloos sinds: 2003 Zoekt: werk als vormgever of dtp’er bij een reclamebureau, als programmeur of vrachtwagenchauffeur Jacq, Evelyne

Naam: Rob KorsLeeftijd: 49 jaarWerkloos sinds: 2003 Zoekt: werk als vormgever of dtp’er bij een reclamebureau, als programmeur of vrachtwagenchauffeur

Waarom werd je werkloos?

„In 2003 ben ik overspannen geraakt. Ik werkte sinds 1997 op een basisschool in Apeldoorn, waar mijn twee kinderen ook naartoe gingen. Destijds waren er tekorten in het onderwijs en omdat ik een lesbevoegdheid had, heb ik de directeur aangesproken. Ik verving jan en alleman, dus ik gaf groep 1 tot en met groep 8 les. Daarnaast was ik de ICT-man, omdat ik in de automatisering had gewerkt. Ik werkte vier dagen per week. Ik ben denk ik overspannen geraakt omdat ik moeilijk ‘nee’ kon zeggen en alles gelijk én perfectionistisch wilde doen. Ook sportte en studeerde ik. Ik kreeg last van slapeloosheid. Het was een diepe put waar ik in terechtkwam. Dat duurde twee jaar. Daarna heb ik mijn eigen illustratiebureau opgezet, tekenen is een oude liefde namelijk. Maar ik kreeg heel sporadisch opdrachten. Dan moet je reëel zijn en denken: het is leuk, maar als het niks oplevert, houdt het op.”

Je had een lesbevoegdheid, zeg je. Had je voor ’97 al les gegeven?

„Nee. Ik rondde in 1980 mijn opleiding aan de pedagogische academie af. Ik kreeg een baan aangeboden, maar ik moest ook in dienst. Ik heb twee jaar in het leger gezeten, en ben naar Libanon geweest. Daarna was de markt voor leraren ingestort en besloot ik mijn vrouw achterna te gaan in de automatisering. Daar was wel vraag naar personeel. Ik heb het negen jaar volgehouden bij het Rijks Computer Centrum (RCC), eerst als programmeur, toen als programmeurdocent. Bij een reorganisatie heb ik besloten op te stappen. De commerciële richting die ze opgingen, beviel me niet. Ik had nog niks anders, ja, twee kleine kinderen. We hebben samen besloten dat ik huisvader zou worden. Dat was in ’94.”

Zoek je niet te breed?

„Ik hou zoveel mogelijk opties open. Tijdens mijn opleiding zeiden ze al: ‘jullie kunnen als docent alles, een beetje’. Dat kan voordelig zijn, maar kan ook tegen je werken. Ik solliciteer vaak bij reclamebureaus, omdat ik ook een opleiding heb gedaan tot elektronisch vormgever. En dat ik kijk naar programmeurfuncties is een beetje een noodgreep, aangezien ik daarmee stopte omdat ik er creatief doodging. Iets met ambachten lijkt me ook interessant. En vrachtwagenchauffeur. In mijn diensttijd was ik dat ook. Dat het een lagere functie is, maakt me niet uit, als het maar voldoening geeft.”

Reageren? Stuur een e-mail naar ikzoekwerk@nrc.nl