Haniyeh niet, dan ook geen Olmert

Het besluit van minister Verhagen om de Palestijnse premier Haniyeh bij voorbaat een visum te weigeren voor het toespreken van een conferentie over Palestijnse vluchtelingen op 5 mei in Rotterdam, duidt op een voortzetting van het Midden-Oostenbeleid dat zich kenmerkt door eenzijdigheid en een gebrek aan visie.

Zonder een daadwerkelijk debat over de status van Haniyeh als rechtmatig gekozen leider van een Palestijnse eenheidsregering, kiest ook het kabinet Balkende IV ervoor iedere toenadering te weigeren op basis van Haniyehs lidmaatschap van Hamas. Slechts wanneer hij het bestaansrecht van Israël erkent en geweld afzweert, kan Haniyeh aanspraak maken op een Nederlands welkom.

Hiermee loopt de Nederlandse regering in de pas met de EU en de VS in het criminaliseren van Palestijns verzet tegen onderdrukking door de staat Israël.

Haniyeh heeft ongetwijfeld veel menselijk leed veroorzaakt – zowel onder Israëliërs als Palestijnen. Het valt hem aan te rekenen dat Hamas geweld verheerlijkt. Haniyeh staat echter niet alleen in het aanmoedigen van immoreel gedrag – in zijn Israëlische collega Olmert vindt hij een gelijke.

En dat is precies waar de schoen wringt. Israël is een bevriende staat, waarvan de Nederlandse regering stilzwijgend accepteert dat deze de vriendschap misbruikt om internationale verdragen inzake mensenrechten, Geneefse conventies en VN-resoluties naast zich neer te leggen. De internationale boycot tegen Hamas verleent Olmert daarnaast het recht om met buitenproportionele maatregelen een volk te onderdrukken en Israëlisch grondgebied door een groteske afscheidingsmuur uit te breiden. De enige reden waarom Haniyeh een internationale paria is, en Olmert niet, is het gebrek aan een soevereine Palestijnse staat en een georganiseerd leger.

Als minister Verhagen consequent is, kiest hij ervoor om ook Olmert en de staat Israël als uitvoerders van staatsterrorisme te boycotten. Het beginsel ‘gelijke monniken, gelijke kappen’ moet een christelijk getint kabinet toch aanspreken. Zolang het kabinet ervoor kiest Israëls handelen door de vingers te zien en niet te kwalificeren als buitensporig en onrechtmatig, past het niet de premier van het volk dat door Israël wordt bezet wel te straffen en om hem een visum te weigeren.

Haniyeh was niet van plan op werkbezoek te komen om Balkenende of Verhagen de hand te schudden. Hij wilde komen spreken voor zijn eigen mensen. De Nederlandse regering had hem kunnen toelaten, maar had kunnen weigeren om Haniyeh persoonlijk te ontmoeten.

Jeffrey Jonkers woont in Ramallah. Hij werkt voor het Palestijns Centrum voor Vrede en Democratie.