Melkert betrokken bij affaire Wereldbank-president

Wereldbank-president Wolfowitz is in opspraak om een salarisverhoging voor zijn vriendin die tijdelijk ergens anders moet werken. Ad Melkert handelde de zaak af en was tevreden met de oplossing.

Voormalig PvdA-leider Ad Melkert blijkt een sleutelrol te hebben gespeeld bij de affaire rond Wereldbank-president Paul Wolfowitz en zijn vriendin. Melkert, destijds de Nederlandse bewindvoerder bij de Wereldbank, was voorzitter van de ‘ethische commissie’ die de zaak afhandelde. Melkert vroeg Wolfowitz de tijdelijke overplaatsing van zijn vriendin naar een instelling buiten de Wereldbank zelf te regelen. De overplaatsing was volgens de commissie nodig om een belangenconflict tussen Wolfowitz en zijn vriendin, werkzaam bij de Wereldbank, te voorkomen. Melkert meldde vervolgens dat Wolfowitz de zaak „conform de richtlijnen van de commissie” had opgelost.

Dit blijkt uit 109 pagina’s documenten die door de Wereldbank zijn vrijgegeven na aanhoudende kritiek op het optreden van Wolfowitz.

Wolfowitz is in opspraak geraakt omdat hij zich zou hebben bemoeid met de arbeidsvoorwaarden voor zijn vriendin die tijdelijk voor het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken ging werken. De commissie van Melkert – die zelf inmiddels is overgestapt naar het ontwikkelingsfonds van de Verenigde Naties, UNDP – en het toenmalige bestuur van de Wereldbank zouden daarbuiten hebben gestaan. Dit stelde het bestuur van de Wereldbank vorige week na een eigen onderzoek.

Uit de nu vrijgekomen documenten blijkt Wolfowitz op aanwijzing van Melkert „en zeer tegen zijn zin” betrokken te zijn bij de zaak rond zijn vriendin. Vóór zijn aantreden bij de Wereldbank in 2005 had Wolfowitz bij de bestuurders van de bank een „belangenconflict” gemeld wegens zijn relatie met een medewerker van de bank, Shaha Riza. Hij stelde voor om zich verre te houden van alle „personeelszaken” en „professionele zaken” die op haar betrekking hadden.

De commissie-Melkert stelde voor om haar gedurende het presidentschap van Wolfowitz over te plaatsen naar een andere instelling dan de Wereldbank. „Tegelijkertijd moet een mogelijke verstoring van [haar] carrièreperspectieven [bij de Wereldbank] worden erkend door een promotie”, staat in een memo van Melkert aan Wolfowitz van 27 juli 2005. Riza stond namelijk al op het punt om promotie te krijgen binnen de Wereldbank.

Wolfowitz moest de overplaatsing zelf regelen, schreef Melkert in een brief van 8 augustus 2005 aan hem. Daarop gaf Wolfowitz personeelszaken de opdracht de zaak af te doen. Het resultaat was dat Riza 50.000 dollar meer ging verdienen bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Melkert zag de zaak hiermee als opgelost. In een brief aan Wolfowitz van 24 oktober 2005 constateerde Melkert: „We zien het belangenconflict opgelost conform de bevindingen en het advies van de commissie”. In een persoonlijk briefje van 25 november aan Wolfowitz dankt Melkert hem voor de „bijzonder open en constructieve aard van onze discussies, vooral gezien de gevoeligheid voor Shaha, ik hoop dat zij gelukkig is in haar nieuwe baan.” Melkert nodigt Wolfowitz en zijn vriendin in hetzelfde briefje uit om bij hem thuis te komen dineren.

Ook later blijft Melkert Wolfowitz tegen kritiek steunen. In januari en februari 2006 komen via een kliklijn van de Wereldbank klachten binnen bij de commissie van Melkert. De grote salarisverhoging voor Wolfowitz’ vriendin zou niet door de beugel kunnen. Maar Melkert ziet geen probleem. Hij schrijft op 3 februari 2006 aan Wolfowitz dat „geen ethische zaken aan de orde zijn” en dat daarom de ethische commissie de zaak niet verder zal onderzoeken.

Voor de correspondentie tussen Wolfowitz en Melkert zie www.worldbank.org