Zelfs voor de Kenianen was het te warm

Vijftig keer moest een ambulance uitrukken voor een deelnemer. Ook voor getrainde atleten waren de omstandigheden zwaar bij de marathon in Rotterdam.

Een enkeling foeterde of was ronduit boos over het staken van de Rotterdam Marathon wegens de hitte. Maar de meeste getroffen prestatielopers berustten in het vergaande besluit van de organisatie, die het rond half drie niet langer verantwoord vond, omdat het kwik was opgelopen tot 27 graden.

Uiteindelijk werd vijftig keer een ambulance opgeroepen, werden twintig deelnemers naar het ziekenhuis vervoerd en moesten er tien worden behandeld voor uitdrogingsverschijnselen of warmtestuwingen. Drie lopers werden opgenomen wegens hartproblemen. Van twee was gisteravond de toestand stabiel, terwijl het derde slachtoffer werd geopereerd aan een vernauwing van de kransslagader. In alle andere gevallen volstond de eerste hulp in de EHBO-tent achter de finish of in een van de noodhospitalen die op voorhand waren ingericht.

Vanaf het moment dat werd besloten de marathon stil te leggen ontstond er een ongewoon beeld bij de finish, waar op de ene weghelft van de Coolsingel lopers in vele stadia van gelukzaligheid over de officiële eindstreep kwamen en op de andere weghelft gestrande recreanten via een inderhaast gecreëerde corridor van dranghekken zwijgend naar de plek werden geleid waar vrijwilligers klaarstonden met verkoelingen. Ze kregen een medaille en een bemoedigend woord, maar niemand was echt blij. „Eigenlijk is het zwaar kloten, want je hebt er lang voor getraind en sterk naar toegeleefd”, verwoordde Robert Hendrix uit Weert de gevoelens.

Maar hij besefte dat marathondirecteur Mario Kadiks en burgemeester Ivo Opstelten van Rotterdam geen andere keus hadden. Want ook Hendrix had onderweg deelnemers met ambulances afgevoerd zien worden en vastgesteld dat bij enkele waterposten de voorraad bekers op was. Daardoor konden laatkomers zich niet meer laven, wat noodzakelijk is om de marathon uit te kunnen lopen.

Volgens Kadiks was er water in overvloed beschikbaar. Er zouden 200.000 bekers en even zo veel sponzen zijn uitgedeeld. Toch beweerden alle deelnemers die voortijdig de marathon moesten staken, dat er bij de drankposten geen voorraad meer was.

Kadiks noemde staken onvermijdelijk, omdat het aantal uitvallers snel opliep en de groep slachtoffers van de hitte in omvang onbeheersbaar dreigde de worden. Volgens burgemeester Opstelten bestond er geen twijfel over de juistheid van het besluit „dat in twee minuten werd genomen”. Hij noemde de gezondheid van de lopers de belangrijkste reden, maar er dreigden ook logistieke problemen. Opstelten: „Op een goed moment is er geen materiaal meer beschikbaar om slachtoffers te vervoeren.”

Hoewel de groep recreatielopers bij hitte het kwetsbaarst is, was het gisteren ook zwaar voor de goed getrainde wedstrijdatleten. Zelfs de Kenianen klaagden over de ongebruikelijke weersomstandigheden in Rotterdam. Een van hen, Francis Kiprop, lag achter de finish minutenlang op het asfalt onder de verhoging die tijdelijk voor de persfotografen was opgesteld.

Ook voor Luc Krotwaar, die voor de zevende keer Nederlands kampioen werd en doorgaans goed presteert bij hoge temperaturen, was het gisteren te warm. Hij was van plan in Rotterdam onder de 2.10,00 te lopen om daarmee een nominatie voor de Olympische Spelen van Peking (2008) af te dwingen, maar daar moest hij snel op terugkomen. Kortwaar kwam uiteindelijk uit op 2.15,28, een tijd beneden zijn waardigheid. Maar dat deerde hem minder dan het lot van de vele recreanten. „Ik vreesde dat er veel slachtoffers zouden vallen en ben blij dat de organisatie heeft ingegrepen”, zei de atleet, die ter voorbereiding de laatste dagen vele uren in de sauna had doorgebracht.

Chelanga wint: pagina 15