Quadrant Extended akoestisch elektrisch

Concert: Eric van der Westen’s Quadrant Extended. Gehoord: 9/4 BIMhuis, Amsterdam. Verder: 20/4 Paradox Tilburg. The World Over (EWM 75355): www. ewm-music.com

Spelen ze akoestisch of elektrisch? Nadat Bob Dylan in 1965 elektrisch was gegaan met Highway 61 Revisited en Miles Davis vijf jaar later met Bitches Brew was dit voor velen de cruciale vraag om te bepalen of muziek de moeite waard was. Die dwang tot een keuze voor of tegen leeft nog wel bij groepjes luisteraars maar voor de meeste musici is die achterhaald. Ze spelen akoestisch èn elektrisch, afhankelijk van de situatie en het geluidsbeeld dat ze wensen.

Als voorbeeld bassist/componist Eric van der Westen (1963). Hij experimenteerde met diverse soorten rockmuziek vóór hij gegrepen werd door de jazz. Onder andere die van wijlen Charles Mingus die hij in ’99 eerde met het project Me, myself and I. Met zijn akoestische jazzformatie Quadrant maakte hij de platen Diepkloof, Naala en Rush Hour. Maar toen hij in 2004 werd gevraagd als artistiek leider van Jazz International Rotterdam greep hij zijn kans er ook elektronica bij te betrekken.

Zo stond er in de groep Quadrant Extended naast een drummer met echte trommels en stokken ook een elektronische percusssionist. Het idee van akoestisch plus elektronisch liet Van der Westen niet meer los en leidde na twee jaar werk tot de dubbel-cd The World Over, nu in het BIMhuis gepresenteerd. Met Thorsten Grau op drums en Hans Timmermans op MC909, Van der Westen zelf op contrabas èn elektrische bas en Jeroen van Vliet op Steinway Grand èn elektrische Fender Rhodes. Plus een elektrische gitaar, twee zangeressen en vier blazers.

Geen big band, maar wel een flinke formatie die niet op de automatische piloot kan varen in dit caleidoscopische werk dat soms doet denken aan Charles Mingus en dan weer aan de bands van de onderschatte pianiste Carla Bley. Met hun voorkeur voor ‘harde’ lassen en hun beider grote talent power en poëzie ‘herrschaftsfrei’ zijn ze naast elkaar te plaatsen.

Groots opgezette polyfone passages en intieme solo’s wisselen elkaar af met een intensiteit die je in de Nederlandse jazz-, rock- en wereldmuziek maar zelden hoort. Dat de balans niet altijd ideaal is, is jammer voor de vocalisten Kristina Fuchs en invalster Barbara Wiernik en gitarist Aron Raams, maar erger is dat Quadrant Extended voorlopig nog maar één keer live is te horen. Te groot, te duur, te experimenteel voor een niet-standaard (jazz)orkest.