Miljonair met een Turkse obligatie

Wie ongeduldig is en een (tweede) miljoen wil vergaren, moet meer risico nemen dan een belegger in aandelen of een huisbezitter. Een vleugje meer risico mag best, want deze rubriek veronderstelt dat je straks op papier al miljonair bent door je AOW, pensioenaanspraken, overwaarde en andere bezittingen bij elkaar op te tellen. Helaas heb je daar pas wat aan wanneer je tegen de 65 jaar loopt. Daarom mag je zilvervloot best eerder aanmeren. Bijvoorbeeld op je 55ste.

Daarvoor moet je wind mee hebben, een flink rendement maken, anders moet je te veel zelf inleggen. Met onze spaarrente van rond 4 procent schiet je niks op. Daarmee ben je pas ver na je dood miljonair. Vandaar dat rijke spaarders weleens pleiten voor de verplichte reïncarnatie. In je volgende leven meldt je je dan met je burgerservicenummer (voorheen: sofinummer) bij een Herrijzenisbank om je miljoen op te halen. Mag de belastingdienst dan nog navorderen?

1 Niet overal is de spaarrente zo laag als bij ons. In landen met een onzekere economie en een hollende inflatie, zit er meer in het vat dan die magere 4 procent. Neem Turkije: 15, 16 en 17 procent rente per jaar op deposito’s. Bijvoorbeeld bij de Garantibank (www.garantibank.nl), die onder toezicht van De Nederlandsche Bank staat. Daarbij hoort ook een garantie van maximaal 38.000 euro per rekeninghouder, wanneer de bank bijvoorbeeld failliet gaat. En niet vergeten: een buitenlands spaartegoed valt altijd in je box 3, waardoor er 1,2 procent per jaar van je rendement afgaat.

2 Lukt het om 15 jaar lang 17 procent te maken (kan meer of minder zijn), dan groeit 100.000 euro aan tot een miljoen. Een veertiger met een ton kan dan op zijn 55ste zijn laptop aan de wilgen hangen. Dit is geen opwekking of advies om euro’s om te wisselen voor lira’s, maar slechts een voorbeeld.

3 Helaas is de Turkse toekomst ongewis. Het interessante voor een valutaspeculant is de toetreding tot de EU. Zit die er op termijn in, dan stimuleert dat de economie, dempt de inflatie, drukt de (spaar)rente en versterkt de lira tegenover de euro. Een dergelijk effect zag je in het verleden ook bij de toetreding van landen tot de EU.

4 Hoe verloopt zo’n plan en welke risico’s loop je? Je wisselt 100.000 euro om tegen lira’s, tegen de huidige koers. En daar schuilt het eerste gevaar. Over vijftien jaar (of eerder) wil je die lira’s omwisselen voor euro’s. Is de lira tegen die tijd meer waard dan nu, dan maak je winst. Anders niet. Een tweede gevaar schuilt in het rentepercentage. Dat kan sterk terugvallen. Of niet. Juist bij deposito’s die na enkele maanden of jaren aflopen en dan op nieuwe (soms slechtere) voorwaarden verlengd kunnen worden.

5 Sparen via deposito’s is niet ideaal. Je hebt meer aan een Turkse obligatie die vanaf nu 15 jaar loopt en de gewenste 17 procent oplevert, als die er al is. Daar loop je risico mee, want de geldlener (schuldenaar) kan tussentijds failliet gaan. Op dit punt moet je spreiden over verschillende opkomende landen en hun valuta’s: Rusland, Brazilië, Mexico, Filippijnen, Colombia enzovoort. Dat kan je niet op eigen houtje. Dan biedt een beleggingsfonds soelaas. Kijk bijvoorbeeld eens naar het ING Rente Fund Emerging Markets of vergelijkbare fondsen. Je kan kiezen voor een periodieke inleg, in plaats van een flink bedrag ineens.