Complot

Op de wc met de ‘Alles over 9/11’- scheurkalender krijgt Tjebbe Tjebbes (18) van Spunk een inzicht

Ik heb een vriend. Sympathieke jongen, harde werker. Slim ook. Toch heeft hij één gigantisch irritant karaktertrekje. Hij denk consequent in complottheorieën. Dat houdt in dat als ik willekeurig iets zeg, vraag of opmerk, hij daaraan begint te twijfelen om er vervolgens een heel geheimzinnig listig plan achter te zien. Dat kan grappig zijn – „Nee! je krijgt de afstandsbediening niet want dan ga je porno opzetten als mijn moeder binnenkomt!” – maar ook buitenissig: „Bedankt voor het bier, maar je moet niet denken dat ik niet weet dat jullie dat hebben meegenomen zodat we veel lawaai gaan maken zodat mijn buurman weer boos wordt omdat jullie het zo grappig vinden als hij met stenen naar mijn balkon gaat gooien!”

Mijn vriend de complottheoriedenker is niet de enige in zijn soort. De aandoening is wijdverspreid en lijkt steeds meer mensen te besmetten. Zij die alleen hun vrienden verdenken van een intrige zijn natuurlijk irritant, maar niet gevaarlijk. Het probleem ligt bij de professionals. Voor deze luitjes, ook wel panischdepressieve-uitkeringstrekkers-met-een-computer genoemd, moet je serieus oppassen. Ze zijn begonnen met hun belachelijke bedenksels sinds de oprichting van het ‘wij doen lekker geheimzinnig’-clubje, De Vrijmetselarij in de achttiende eeuw. En sindsdien passen ze hun waanideeën en banaanrechte logica toe op elke grote gebeurtenis in de wereld. Van de moord op John F. Kennedy tot de aanslagen van 9/11, alles is één grote leugen. En die gedachte is gevaarlijk omdat de beroepsmatige complottheoriedenker nadat hij zichzelf heeft overtuigd altijd op zoek gaat naar volgelingen. Hij wil zijn waarheid verspreiden. En is daar vaak zo gedreven en getalenteerd in dat dit nog lukt ook.

Dit was allemaal niet zo’n ramp als die waarheid uiteindelijk niet ook bij mij terecht kwam. Want dat gebeurt. Altijd. Het zijn net Jehova’s, ik probeer keihard om niks met ze te maken te hebben, maar ze weten me altijd te vinden. En ik kan er gewoon niet tegen. Ik word gek van de verhaaltjes. Mijn eigen hoofd dwingt mij alles te lezen wat er over het onderwerp gezegd is en uiteindelijk kom ik iedere keer tot de conclusie dat complottheorieën de zinlooste tijdbesteding denkbaar zijn. Ik trap keihard op de tussen de deur gestoken voeten van de bedriegers bij het idee dat er honderdduizenden andere verleid zijn tot het nadenken over, en het misschien wel geloven van, de fantasieën van een paar werkeloze stripverzamelaars.

En dan, terwijl ik bij een tante op de wc zit te poepen en blader in de ‘Dingen die jij nog niet over de door de Amerikaanse overheid gepleegde aanslagen van 9/11 wist’-scheurkalender, begrijp ik opeens alles. Ik ben erg dom en kortzichtig geweest om me zo op te winden over dit soort mensen. Maar nu begrijp ik hoe de vork in de steel steekt. Er zit natuurlijk een heel idee achter dat complotdenken. Natuurlijk is er niemand op de wereld die echt in al die dingen gelooft. Natuurlijk zijn er echt geen mensen die heel serieus 365 bladzijdes van een scheurkalender gaan vullen met ‘Dingen die jij nog niet over de aanslagen van 9/11 wist’. Natuurlijk niet. Ze proberen ons gewoon gek te maken! Die professionele complottheoriebedenkers zijn helemaal geen mislukte linkse dierenactivisten, het zijn goedbetaalde ambtenaren van de Amerikaanse overheid. Ze bestaan om ons te verwarren, om ons met zoveel belachelijke verhalen te overspoelen dat we niks meer geloven. Dat onze hele perceptie van de waarheid zo wordt verknoeit dat ze ons straks alles kunnen wijsmaken. Help, we worden allemaal robots!

Meer en ook het videoblog ‘As the world Spunks’ op www.spunk.nl