Bonussysteem heeft ook keerzijde, het malussysteem

Naar aanleiding van twee artikelen in Opinie & Debat van 7 april `Kom in verzet tegen de roofridders` en `De naam van het virus is aandeelhouderswaarde`, een kleine kanttekening.

Als relatieve buitenstaander begrijp ik niet goed dat als, er gesproken wordt over riante beloningen voor in- en uitstromende topmanagers, er alleen nog wordt gesproken over bonussen in de vorm van contanten en te verzilveren pakketen aandelen en opties. Zoals vele zaken heeft ook het bonussysteem een keerzijde en wel het malussysteem. Waarom dit niet benut voor topmanagers. Topmanagers horen te weten hoe een onderneming het beste bestuurd kan worden en in welke richting de onderneming ook op lange termijn dient te gaan. Daarnaast weten zij ook het beste welke winsten er behaald kunnen worden en wat de eventuele (te nemen) risico`s zijn. Zaken als duurzaam ondernemen en langetermijnstrategie dienen in deze overwegingen meegenomen te worden. Daarmee kan de topmanager ook winsten en risico`s voor zichzelf in kaart brengen, voor nu en de lange termijn. Daarom is het wellicht een idee een goed basisinkomen in te voeren en de bonus of malus ná (langdurige) prestatie uit te laten keren. Bij slecht functioneren en - noodzakelijk - vertrek géén premie zoals ook de gewone medewerker bij onvoldoende functioneren geen premie krijgt.