Reuzen die de wereld draaien

Reuzen die de wereld draaien Eigen nieuws Er waren vroeger heel veel kleine soldaatjes. Die waren naar Nederland gevlucht. Daar zagen zij een kasteel met een groeitegel. Daar gingen zij op staan en toen groeiden zij heel groot. Toen gingen zij weer naar hun eigen land. Dat was Engeland. Daar waren zij de grootste soldaatjes in het dorp. En toen gingen zij weer terug naar het kasteel met de groeitegel en daar gingen zij weer op staan. Toen groeiden zij nog meer, net zo groot als een groot mens. En toen gingen zij weer naar hun eigen land, Engeland. En iedereen die in hun buurt kwam rende weg van schrik. Toen gingen zij weer naar het land van de groeitegel en toen groeiden zij zo groot als reuzen en zij bleven in dat land van de groeitegel. De reuzen bleven groeien en hun handen kwamen tot aan de zon. En zij groeiden nog meer en toen kwamen hun hoofden bij de zon, maar dat vonden zij heel warm. Zij waren nu de allergrootste reuzen van de wereld, zelfs groter dan de echte reuzen. En toen sprongen zij van de aarde af en kwamen onder de aarde terecht. En onder de aarde gingen zij de wereld dragen. Zij gingen heel zacht lopen en toen draaiden zij de wereld heel snel om en om. Als de wereld op zijn kop was, waren de mensen zelf ook op hun kop. En toen gingen de reuzen rennen en de wereld ging langzamer draaien. En als de wereld dan weer op zijn kop was, was je zelf niet op de kop. De reuzen zijn een soort Sinterklaas, want zij leven nog en daarom draait de aarde nog. Maar de reuzen hebben geen mijter en geen cape en geen staf en geen paard. De reuzen hebben gewone soldatenkleren aan, maar je ziet ze nooit omdat zij onder de aarde zitten. In 2000 heeft een metselaar de groeitegel onder de aarde weg gemetseld en daarom kan niemand meer op de groeitegel staan. Reusachtig verhaal van Jeanine Krist, 6 jaar, uit Haarlem

Eigen nieuws

Er waren vroeger heel veel kleine soldaatjes. Die waren naar Nederland gevlucht. Daar zagen zij een kasteel met een groeitegel. Daar gingen zij op staan en toen groeiden zij heel groot. Toen gingen zij weer naar hun eigen land. Dat was Engeland. Daar waren zij de grootste soldaatjes in het dorp. En toen gingen zij weer terug naar het kasteel met de groeitegel en daar gingen zij weer op staan. Toen groeiden zij nog meer, net zo groot als een groot mens. En toen gingen zij weer naar hun eigen land, Engeland. En iedereen die in hun buurt kwam rende weg van schrik. Toen gingen zij weer naar het land van de groeitegel en toen groeiden zij zo groot als reuzen en zij bleven in dat land van de groeitegel. De reuzen bleven groeien en hun handen kwamen tot aan de zon. En zij groeiden nog meer en toen kwamen hun hoofden bij de zon, maar dat vonden zij heel warm. Zij waren nu de allergrootste reuzen van de wereld, zelfs groter dan de echte reuzen. En toen sprongen zij van de aarde af en kwamen onder de aarde terecht. En onder de aarde gingen zij de wereld dragen. Zij gingen heel zacht lopen en toen draaiden zij de wereld heel snel om en om. Als de wereld op zijn kop was, waren de mensen zelf ook op hun kop. En toen gingen de reuzen rennen en de wereld ging langzamer draaien. En als de wereld dan weer op zijn kop was, was je zelf niet op de kop.

De reuzen zijn een soort Sinterklaas, want zij leven nog en daarom draait de aarde nog. Maar de reuzen hebben geen mijter en geen cape en geen staf en geen paard. De reuzen hebben gewone soldatenkleren aan, maar je ziet ze nooit omdat zij onder de aarde zitten. In 2000 heeft een metselaar de groeitegel onder de aarde weg gemetseld en daarom kan niemand meer op de groeitegel staan.

Reusachtig verhaal van Jeanine Krist, 6 jaar, uit Haarlem