Lang leve de eenvoud zonder vervelend gefreak

cd pop

Zita Swoon: Big City Chikaree/ Bang!

***--

Jurken draagt Stef Kamil Carlens niet meer. De Antwerpse zanger besteedt zijn centen liever aan nuttige vrouwelijkheid om zijn band Zita Swoon te vervolmaken. En bulderen er soulzangeressen over zijn karakteristieke kraaienstem heen. Deze luxe daargelaten geldt voor Zita Swoons vierde plaat Big City het motto: lang leve de eenvoud. Met succes schudt de Belgische band het ooit zelfopgelegde arty aura van zich af. Het hoeft allemaal niet langer verplicht ingewikkeld, gek of chaotisch; het moet gewoon goed klinken. Al blijft die norm nog rekbaar, want ook Big City is een cocktail van Engels- en Franstalige zigeunerfunk, folkreggae en bossanovablues. Maar uiteindelijke winnen de liedjes het van vervelend gefreak. En dat is een verademing. Dat lijkt de band zelf ook te vinden, te horen aan het opgewekte I feel alive in the city en Everything is not the same. En wie dacht dat een Bob Dylan-nummer nimmer zwoel (en verstaanbaar) kon klinken, krijgt bij Series of dreams ongelijk.

Zita Swoon vanavond op Motel Mozaïque in de Rotterdamse Schouwburg om 23.45 uur