Kampioenen

Dit is een parodie, dacht ik eerst nog. De ‘superboeren’ doen de ‘joden’ na. In die eeuwige combinatie van ontzag en verhevenheid laat De Provincie zien hoe aanstellerig De Stad zich vaak gedraagt. Want wij in de Achterhoek zijn nuchter. Wij doen gewoon, dan doen we al gek genoeg. Daarom imiteren we als overwinnaars van de onaanzienlijke eerste divisie de Champions League-overwinning van Ajax (1995). Dopen we het marktplein van Doetinchem om tot Museumplein, waarom niet.

Maar de feestviering van De Graafschap is vandaag twee weken geleden en nog steeds blijkt nergens uit dat het allemaal maar een grap was. Ronddwarrelende papiersnippers, Bengaals vuur, net als Van Gaal schreeuwen dat we de besten van de wereld zijn: allemaal serieus bedoeld.

Voor de Jupiler League, zoals de eerste divisie tegenwoordig heet, bestaat niet veel belangstelling. Naar de normen van het topvoetbal wordt er met weinig fantasie en balgevoel gespeeld, tegen een decor van halflege tribunes. Op tv kijkt er geen hond naar. Een afdeling voor losers waarvan het kampioenschap tot weinig heroïek aanleiding geeft, zou je zeggen. Zeggen ze niet in de Achterhoek. Na afloop van de 2-1 zege op het altijd gevaarlijke Emmen nam een blauw-witte menigte bezit van het veld, torste het de half ontblote helden op de schouders het veld af en ging het van campeone, campeone, olé, olé, olé. De overwinning van AC Milan op Bayern München was er niks bij.

De kampioenen kwamen woorden tekort om tot uitdrukking te brengen wat er allemaal door hen heenging. Hoewel De Graafschap meerder keren op en neer is gegaan tussen ere- en eerste divisie, was dit uniek, fantastisch, ongelooflijk. Je moest het hebben meegemaakt om te voelen wat het is. De clubvoorzitter noemde het de mooiste dag van zijn leven, nou ja, op zijn trouwdag en de geboortedagen van zijn kinderen na. En hij roemde de club, de stad, de streek. In één woord super. De schaal ging omhoog en onwaarschijnlijke vreugdekreten vulden de Achterhoek, land van Normaal. Hossend in kampioensshirts deden de matadoren – “Boeren! Boeren!” – een polonaise langs de kerk. Zoiets maak je nooit mee, zei de aanvoerder van het team dat twee jaar geleden nog in de eredivisie speelde. Zoveel enthousiasme, zoveel mensen, het is een gekkenhuis.

Twaalf jaar geleden deed Ajax gek. Nu doet De Graafschap al even gek na een – verhoudingsgewijs – kleine prestatie. De vergekking grijpt om zich heen. Het is natuurlijk fijn voor de superboeren dat ze hebben gewonnen. Je wilt alleen niet denken aan wat de joden zullen doen, mochten ze hun prestatie uit 1995 nog eens herhalen.