21. BLIJF BIJ JE LEEST

Jan de Graaf (51) was een van de grootaandeelhouders die de Bakker Bart Groep in 1999 aan het Duitse Kamps verkochten. Toen hij twintig jaar eerder zijn carrière als marktkoopman begon, had hij niet gedacht er ooit 40 miljoen aan over te houden: ‘Dat ik bakker werd, zat er wel een beetje in. Mijn opa had een bakkerij in Spakenburg, die brood leverde aan supermarkten en marktkramen. Na mijn middelbare school ben ik op de markt gaan staan, in één van die kramen. Uit-eindelijk heb ik er vijf van hem overgenomen.

‘Hard werken. De wekker ging elke dag om vijf uur. En niet zeuren als ik een avond was gaan stappen. Als baas moet je ’s ochtends het licht aandoen en ’s avonds weer uit.

‘Ik had niet meteen het idee dat ik er rijk van zou worden, maar het verdiende goed. Wel merkte ik dat er veel meer mogelijk was. De markt is een levend marketingonderzoek. Klanten geven precies aan waar ze behoefte aan hebben. Daar wilde ik iets mee doen.

‘In 1979 heb ik een oude bakkerij in Spakenburg gekocht. Die heb ik ’t Stoepje genoemd. Onder dat label ben ik brood gaan leveren aan markten in Nederland, in verschillende soorten en maten. Brood was er in die tijd in drie smaken: wit, bruin of volkoren. Wij hebben tientallen nieuwe soorten brood op de markt gebracht: Habsburgers, visservolkoren en natte keek.

‘Na tien jaar bikkelen liep de winst flink op, tot boven het miljoen. Ook ontdekte ik waar ik slecht in was: als ik me op ander terrein begaf. Mijn plan om, net als mijn opa, aan supermarkten te gaan leveren, is faliekant mislukt. Dat vergde verpakkingstechnieken, waar ik geen verstand van had. Heeft me veel geld gekost. Maar ik leerde een belangrijke les: blijf bij je leest! Ik ben marktkoopman, gespecialiseerd in brood.

‘Toen in 1999 het grote geld kwam, heb ik me ook verslikt in zaken waar ik geen vat op had. Ik was de gevierde jongen in de kroeg. Bij mij zat de poen. Er kwamen veel mensen op me af. Zodoende was ik in zee gegaan met een handige vastgoedjongen, die overal waar ik geld in stak twee keer tussen zat. En ik heb, door te veel te luisteren naar mensen die ik niet goed kende, veel geld op de beurs verloren. In 2001 heb ik al m’n aandelen verkocht. Nu beleg ik vooral in vastgoed waar ik zelf bovenop zit.’

Philip de Witt Wijnen