We zijn nu ook SP-stemmers

Thomas Widdershoven en Nikki Gonnissen van Thonik bedachten de SP-campagne.

Ze zijn genomineerd voor de ADCN-reclameprijs die vandaag wordt uitgereikt.

De letters uit de oude huisstijl van Museum Boijmans van Beuningen gebruikt Thonik nu illustratief. De typografie is heel sober.

Jullie omschrijven je werk als sterk conceptueel. ?

Thomas Widdershoven: „Onze generatie kwam vijftien jaar geleden met een heel nieuwe stijl. Droog Design presenteerde dat in Milaan als dé nieuwe Nederlandse lichting. Op vormgebied is het heel simpel: de concepten worden geboren uit een analyse van de probleemstelling.”

Is het vormgeven van het gedachtegoed van een politieke partij makkelijke?

Widdershoven: „Ja. Als een commerciële klant ook een gedachtegoed zou uitdragen, zou dat erg versterkt kunnen worden. Commerciële merken hebben een sterk besef van hun eigen kernwaarden, maar ze benaderen ons vaak puur instrumenteel. Het moet meer een onderdeel worden van de bedrijfsvoering.”

Waarom de SP?

Widdershoven: „Omdat er een afstand is ontstaan tussen de politiek en de bevolking die leidt tot dingen die wij niet meer herkennen als de waarden van ons land. Na de moord op Fortuyn en Van Gogh hadden we het gevoel dat er een brug moest worden geslagen tussen de politiek en de burger.”

Die brug slaan jullie met de SP. Had dat ook gekund met de VVD, het CDA?

Widdershoven: „In principe zou dat goed kunnen met de VVD.”

Nikki Gonnissen: „Bij het CDA denken ze: vormgeving, dat begrijpt onze achterban toch niet. Dat is jammer.”

Widdershoven: „Er zit een bepaalde opvoedende kant aan, dat is ook leuk aan Marijnissen. Zijn voorbeeld is Berlage die opdrachten kreeg van de vakbeweging: geld van de arbeiders inzetten om de cultuur verder te brengen en het volk te verheffen.”

Gonnissen: „ Je hebt wel een bepaalde betrokkenheid nodig. We zijn van huis uit geen SP’ers, maar voelen ons verwant aan hun basiswaarden.”

Zijn jullie SP’ers geworden?

Widdershoven: „We zijn SP-stemmers geworden. We hebben onszelf overtuigd.”

Die tomaat als huisstijl. Was dat oneindige vrijheid? Of beperkend?

Widdershoven: „Oneindige vrijheid. We respecteren continuïteit, maar niet door hetzelfde voort te zetten. Nu is het echt een symbool geworden. Je kunt het als leesteken zien, tegelijk ook als symbool van een warm beeld met een hemelse ster.”

Jullie hebben een politieke boodschap teruggebracht tot een groente.

Widdershoven: „De tomaat en de typografie staan voor: de SP heeft een mening en draagt die uit.”

Gonnissen: „Die tomaat staat voor meer, zo kwamen we ook op SoeP. Bij de fabriekspoort delen ze al heel lang soep uit. Maar de ceremonie hebben we wel veranderd. De soep is van Johannes van Dam. Door Joep van Lieshout de soepmobiel te laten maken wordt benadrukt dat de SP een culturele opdrachtgever is.”

Widdershoven: „En merchandising hoort er natuurlijk ook bij. Daar leent het zich ook goed voor. Marijnissen staat op de muppies de soepkommen aan te prijzen in een pose die komt van de Hemafolder, waarin doodgewone markante Nederlanders zijn gefotografeerd. Die foto’s zijn gemaakt door Ari Versluis en Ellie Uyttenbroek. Zij hebben een stip in hun studio en we hebben Marijnissen gewoon op die stip gezet. Zo werd hij een doodgewone Nederlander.”

Hebben jullie zaken gedaan met Marijnissen zelf?

Widdershoven: „Ja, we zitten in het campagneteam met Marijnissen en Hans van Heijningen (secretaris SP, red.). Anders is er het gevaar dat je gaat denken dat je geen toezicht hoeft te houden, want je bent maar een klein radertje. Dan kom je niet verder dan het uitrollen van een huisstijl. Wij hebben geadviseerd om ‘stem tegen’ helemaal los te laten omdat het groei in de weg staat. En die gooiende tomaat ook. Dat is een cartoon.”

Gonnissen: „De hiërarchie valt weg, samen kom je tot een goed plan. Dat werkt heel snel.”

Is dit ook een werkwijze die jullie door willen zetten? Meer bemoeienis?

Widdershoven: „Het is iets wat we goed kunnen.”

Gonnissen: „We krijgen steeds meer opdrachten buiten de culturele sector. De pitch van een grote energieleverancier hebben we verloren en dat is heel jammer. Want wij denken dat onze beeldtaal daar ook goed zou kunnen werken.”

Wat is jullie droomopdracht?

Widdershoven: „De overheid. Wat we voor Amsterdam hebben gedaan – één huisstijl in plaats van 50 voor alle diensten en stadsdelen – zouden we ook graag voor de Nederlandse overheid willen doen. Niet meer elk ministerie een ander logo. In dit kader pleiten we voor een rijksvormgever.”

De ADCN-prijs is een reclameprijs. Hoe vies is het woord reclame?

Widdershoven: „Ik vind reclame juist heel intrigerend. De reden waarom ik zelf liever grafisch ontwerper blijf heten, is dat we meer werken vanuit een traditie: voortkomend uit de grafische cultuur en bijdragend aan de culturele waarden van dit land.”

Maar zo’n reclameprijs?

Widdershoven: „Zouden wij prachtig vinden. We hebben er al drie. Er zijn maar weinig prijzen die er toe doen. De Rotterdamse Designprijs is de interessantste, de Nederlandse Designprijs wisselt sterk in kwaliteit. Maar goed, die hebben we ook gewonnen met deze SP-campagne, dus we zijn grote fans!”

Vandaag worden de ADCN reclamejaarprijzen uitgereikt. Zie: http://www.adcn.nl/reclame_jaarprijzen.html. Thonik: www.thonik.nl