Engels

Toen ik lang geleden mijn diensten als vertaalster aanbood aan een vertaalbureau, was de eerste vraag van de eigenaar of ik, Amerikaanse, liever met hem in het Engels wilde communiceren. Mijn voorkeur voor het Nederlands moet duidelijk hebben doorgeklonken, want vanaf dat moment sprak hij mij nooit in mijn moedertaal aan.
Er volgde een prettige samenwerking. Na vele jaren vertelde hij dat hij terminale kanker had. Daarna duurde het nog een tijd voor hij belde om afscheid te nemen. Toch nog geschrokken zei ik: „I don’t know what to say.”
„So”, zei hij, „we’re finally speaking English.”

Sharon Kortenbach-Henry