Wachten op het lachende babyprinsesje

O hemeltje: het derde koningskind is in aantocht.

Dat betekent televisiekijken in spannende afwachting. Meezweten op de stoep van het Bronovoziekenhuis. Meehijgen met nieuwsverslaggevers en Oranjetoeristen. Plus het risico dat je doodmoe het bed in duikt zonder ook maar één glimp van het lieve kind te hebben opgevangen.

Heel Hilversum bleek in de ban van de baby. Terwijl het NOS Journaal om zes uur nog opende met Holleeders hartklep, werd om acht uur overgeschakeld naar het ziekenhuis in Den Haag.

Live.

Het is zover, denkt de kijker.

Maar nee. Philip Freriks prevelde iets over een bevalling die „aanstaande was”. Verslaggeefster Marieke de Vries vertelde dat de kroonprins „met een rugzak” was gearriveerd. En kijk, daar waren de Oranjefans. Meest aandoenlijke: Haagse jongens van de Kameleon. Meest reislustige: een mevrouw uit Tilburg – ze zat in het tien uur bulletin. En de fanatiekste kwamen rond middernacht voorbij: al voor de tweede keer woonden twee gewatergolfde dames een Máximabevalling bij.

Het vele live schakelen tussen Hilversum en Den Haag was mogelijk dankzij een satellietverbinding. Daarover beschikte niet alleen het NOS Journaal. Ook Netwerk deed er gewichtig over, net als Toine Huys van Nova . Maar tegen die tijd, even na half elf, vroegen wij ons nog slechts af: is al dit zware geschut niet een tikje over the top?

Ik bedoel: is het geen kansloze missie, lees: geldverspilling, dat liefst drie nieuwsprogramma's, alle drie van de publieke omroep, ieder voor zich live opnamen staan te maken van de stoep van het Bronovoziekenhuis?

De EO zette in Netwerk de eigen royaltyverslaggever in. Het was Jeroen Snel van Blauw Bloed, vorige week nog publiekelijk uit de kast gejaagd door RTL Boulevard. Homo of niet, hij bleek goed ingevoerd. In vijf korte minuten vertelde Snel zo’n beetje alles waarvoor De Vries vier journaaluitzendingen nodig had. Over de naam en de erfopvolging, baby’s eerste televisieoptreden de volgende ochtend, en de vader die vermoedelijk dezelfde avond nog zijn gezicht zou laten zien. En toen zwenkte de camera naar de vijfde verdieping.

Precies twee uur later verscheen op die plek de kroonprins. Zwaaiend achter een ziekenhuisraam.

Niet bij de publieke omroep, maar op SBS 6 in Hart van Nederland. Een stralende Milika Peterzon bracht de televisieprimeur. Er was weer een prinsesje geboren, koningin en opa en oma Zorreguieta waren al binnen. En terwijl de presentatrice een hap nam van haar beschuit, feliciteerde premier Balkenende vanuit het Catshuis de familie in Jip- en Janneketaal.

De kijkers konden naar bed. Hieraan hadden de extra journaaluitzending en Nova’s jolige Fabeltjeskrant van Jan Reiff niks toe te voegen. Of het moesten de twee babyfoto’s zijn, gemaakt door Willem Alex zelf. Het allerlaatste journaal liet ze na twaalven zien.

Bewegende babybeelden lieten op zich wachten tot vanochtend half negen. Een snel ingelaste uitzending van NOS Actueel op Nederland 1 kwam ermee nadat gynaecoloog en kinderarts weetjes over „de vlotte uitdrijving” uit de doeken hadden gedaan.

Wat zegt u: lachte het prinsesje al op de arm van de kroonprins?

Nog niet gezien. Te veel afgeleid door het royalty-verslaggeversvolk, dat welgeteld één feitelijke vraag stelde om zich verder uit te putten in hoe-voelt-u-zich-vragen. Dat wordt een kippenhok, verzuchtte een ons onbekende ster aan het firmament.

Gevat antwoordde de kroonprins: „Daar kan alleen een trotse haan doorheen lopen.”

Reageer op deze column via www.nrc.nl/ogen