Massa, snelheid en techniek op de mat

Carola Uilenhoed heeft opnieuw zilver gewonnen bij de EK. De judoka mist volgens haar trainer nog wel zelfvertrouwen. „Ze gelooft soms nog te weinig in zichzelf.”

Michiel Dekker

Belgrado, 10 april. - Marjolein van Unen was bijna drie decennia geleden de eerste vrouwelijke judoka in de zwaarste gewichtsklasse die zich aanmeldde bij Budokan Rotterdam. Later maakte ook Angelique Seriese de overstap naar de club van trainer Chris de Korte. Beiden behoorden tot de wereldtop in de gewichtsklasse boven 78 kilogram. De Korte constateerde zondagmiddag in Belgrado dat Budokan een derde Nederlandse heeft afgeleverd tussen ’s werelds beste zware vrouwen. Carola Uilenhoed (22), het jongste lid van de Nederlandse judoploeg, won voor het tweede jaar op rij een zilveren medaille bij de Europese kampioenschappen.

Uilenhoed stapte eind 2005 over van Mahorokan in Maassluis naar de club in de deelgemeente Hoogvliet, waar ze wordt begeleid door De Korte, de huidige vrouwenbondscoach Van Unen en krachttrainer Hans Kroon. „In Rotterdam heeft ze eerst een tijdje stilgestaan in haar ontwikkeling”, vertelde De Korte op de tribune van de Beogradska Arena. De trainer staat bekend om zijn strenge en onvoorwaardelijke aanpak waarvan olympische medaillewinnaars als Mark Huizinga en Edith Bosch profijt hebben. „Ik heb nu eenmaal wat andere ideeën over judo en daar moest ze aan wennen.”

Maar bij Budokan volgde wel een internationale doorbraak. Na een vijfde plaats in haar gewichtsklasse bij de wereldkampioenschappen van twee jaar geleden in Kaïro, waar ze ook nog derde werd in de open klasse, won ze vorig jaar de Europese kampioenschappen voor judoka’s tot 23 jaar in Moskou. De tweevoudig nationaal kampioen werd ook tweede bij de Europese kampioenschappen voor senioren in Tampere. Dit seizoen werd ze derde bij zowel het Super A-toernooi in Parijs als het A-toernooi in Praag.

Het is de combinatie van massa, een verrassende snelheid en techniek die Uilenhoed, doktersassistente van beroep, een talentvolle judoka maakt, stelde Van Unen. De drievoudig Europees kampioen adviseerde haar pupil naar Budokan te gaan en traint haar intussen vier keer per week. „Natuurlijk heeft het ermee te maken dat ik daar zelf heb getraind als zwaargewicht. Het klikt tussen ons. Ze wil graag leren en kan in Rotterdam een technisch goed onderlegde judoka worden.”

Bij Budokan krijgt Uilenhoed een op haar gewicht toegespitste oefenstof. „Zware vrouwen zijn niet lui, ze bewegen alleen anders. Carola is zo’n 130 kilo en is dus minder beweeglijk. Je ziet zelfs dat scheidsrechters daar rekening mee houden, terwijl dat helemaal reglementair is vastgelegd. In deze categorie wordt gewoon wat toleranter omgesprongen met passiviteit, omdat het allemaal wat trager op gang komt”, meent De Korte.

Waar De Korte Edith Bosch nog even in de touwen stuurt om haar grip onder vermoeidheid te verbeteren, heeft hij voor Uilenhoed andere methoden om uithoudingsvermogen te trainen. „Touwklimmen kan met dat gewicht niet. Carola laat ik buikspieroefeningen doen. Of ik zet een mat tegen de muur en laat haar daarmee trainen op pakking.”

Ook De Korte roemde in Belgrado het ‘judogevoel’ van Uilenhoed, maar hij heeft wel eens zorgen over haar mentaliteit. „Ze gelooft soms nog te weinig in zichzelf. Ze wil zelf altijd wel, maar een negatief zelfbeeld werkt niet mee. Het gaat steeds beter met haar zelfvertrouwen, doordat de mensen om haar heen heel doelgericht met haar werken.”

Zelf noemde Uilenhoed volwassenheid als voornaamste reden voor haar verbeterde instelling. „Mijn moeder is al een tijd ernstig ziek. Zeker voor belangrijke wedstrijden zorgt dat voor stress, ook omdat ik nog thuis woon. Ik kan het nu meer een plekje geven, waardoor het rond wedstrijden geen struikelblok meer is.”

In Belgrado bereikte Uilenhoed de finale door een letterlijk groot struikelblok te verslaan, de ruim 160 kilogram zware Poolse Urszula Sadkowska. „Een verschrikkelijke kolos”, volgens Van Unen. De Korte: „Eerder dit jaar verloor Carola van haar. We hadden deze keer een tactiek bedacht. Door zelf minder te bewegen, laat je de Poolse meer bewegen. Dat wil ze niet, want als die lange benen in beweging zijn, komt ze in gevaar. Carola won ook via een overname van een aanval.”

In de finale was de Française Anne Sophie Mondiere net als vorig jaar in Tampere te sterk. Uilenhoed ging niet voluit door een tussendoor opgelopen zweepslag. „Ik had niet het gevoel dat ik werd gehinderd, maar we hadden afgesproken dat ik zou opgeven als de spier zou opspelen. Het is jammer van de gouden medaille, want ik denk echt dat ik haar kan verslaan. Maar ik zit niet te wachten op zes weken niks doen. Er komen meer belangrijke toernooien.”

„Ach, hier mankeert helemaal niks aan”, zei De Korte na de medaille-uitreiking. „Als ze zich zo blijft ontwikkelen op vooral haar techniek, dan is ze een geduchte kanshebber bij wereldkampioenschappen en Olympische Spelen. Maar dan moet ze vooral heel blijven. Ze zal specifiek op haar rug moeten letten. Ze mag dan beweeglijk zijn, judo blijft een aanslag op de wervelkolom.”