Kippenvel binnen tien seconden bij ‘de zoon van’

cd reggae

Stephen Marley: Mind Control

Tuff Gong/Universal

****-

Het duurt na het opzetten van deze plaat precies tien seconden voordat de kippenvel opzet. Die noten, die vervormde stem met echo’s, die behaaglijke baslijn, die blazers, die toetsen… Hij was toch dood? Net als de andere nazaten van reggae-messias Bob Marley, houdt Stephen Marley de herinnering aan zijn vader in zijn eigen muziek springlevend. Eerder zong hij mee met broer Ziggy en produceerde hij de platen van broertje Damian met wie hij anderhalf jaar geleden met Welcome To Jamrock een wereldhit scoorde. Met de muziek van Damian en een album dat oude nummers van Bob combineerde met nieuwe producties en gastoptredens van rappers en r&b-artiesten, probeerde Stephen eerder al de muziek van zijn vader aan te laten sluiten op een nieuwe generatie.

Op zijn eigen debuutalbum is het juist de eerlijke klassieke roots-reggae die imponeert. Omdat Stephens fluisterende en met effecten overladen stem klinkt alsof zijn vader de studio nooit heeft verlaten. En ook omdat zijn warme producties, van rustig trompetje tot echoënd gitaarakkoord en van percussie tot strakke riff, klinken zoals het toen klonk. Hier en daar trekt Stephen de muziek naar het heden. De ene keer misplaatst met een lui gastoptreden van rapper Mos Def bij een intens persoonlijk zangnummer, de andere keer vol overtuiging met een catchy beatboxritme of stuiterende raps van Mr. Cheeks. Met zijn goddelijke fluisterzang over relatiestrubbelingen, een zoektocht naar vrijheid en de onzinnigheid van de justitiële oorlog tegen marihuana, en zijn klassieke reggae in een gepast modern jasje, maakt Stephen Marley nostalgische rebellenmuziek voor iedereen die zijn veel te jong overleden vader nog steeds een warm hart toedraagt.