Tennissers voor ondoenlijke opgave

Gisteren verloren Raemon Sluiter en Robin Haase van respectievelijk Andy Murray en Tim Henman in de Davis-Cupwedstrijd tegen Groot-Brittannië. De debuterende captain Jan Siemerink blijft desondanks hopen op een goede afloop.

Robin Haase reageert gefrustreerd op zijn kansloze nederlaag tegen Tim Henman. Foto AFP Holland's Robin Haas grimaces as he walks back to the base line during his straight sets defeat to Britain's Tim Henman, in the Davis Cup match between Great Britain and the Netherlands, at the NEC stadium in Birmingham, 06 April 2007. AFP PHOTO/CHRIS YOUNG AFP

Het was een veelbetekenend moment. Halverwege de tweede set van zijn partij tegen Tim Henman sloeg Robin Haase een ogenschijnlijk eenvoudige return in het net. Hij hief zijn handen ten hemel en keek vragend naar Jan Siemerink. De nieuwe Davis-Cupcaptain staarde hem een paar tellen verwonderd aan en schoof wat ongemakkelijk op zijn stoel heen en weer. Je zag hem denken: mijn debuut wordt niet wat ik ervan gehoopt had.

De kans dat Haase op de eerste dag van het duel tegen Groot-Brittannië in Birmingham zou stunten tegen de voormalige nummer vier van de wereld werd vooraf niet al te groot geacht. Want Haase mocht in de afgelopen twee jaar dan een reuzensprong op de wereldranglijst hebben gemaakt – van 1272 in 2004 naar 167 vorig jaar – tennisveteraan Henman leek toch een maatje te groot voor de talentvolle speler die gisteren twintig jaar werd. Daar komt bij dat zijn spel de afgelopen maanden wat wisselvallig was; hij won eind februari weliswaar een Challenger in het Duitse Wolfsburg, maar bij eerdere toernooien dit jaar strandde hij vaak al in een vroeg stadium.

Ook gisteren was het spel van Haase verre van constant. Kon hij in de eerste set van de partij nog goed meekomen met de nummer 48 van de wereldranglijst – hij brak Henman in zijn eerste opslagbeurt en wist een tiebreak af te dwingen – in de daarop volgende twee sets liep hij continu achter de feiten aan. Aan de setstanden was het niet echt af te lezen – 7-6, 6-3 en 7-6 – maar ook Siemerink moest na afloop van het duel erkennen dat zijn pupil geen moment aanspraak op een overwinning had gemaakt. „Henman is nog te goed voor hem. Hij kan vertragen, versnellen en aanvallen. Ook kan hij goed de druk op zijn tegenstander opvoeren. Robin ontbeert die kwaliteiten nog – maar wat niet is kan zeker nog komen.”

Raemon Sluiter, die de eerste partij in Birmingham voor zijn rekening nam, ontbreekt het geenszins aan ervaring. Sinds zijn debuut in het landentoernooi, zes jaar geleden, heeft hij menige krachtproef moeten doorstaan. Toch was de Rotterdammer gisteren niet opgewassen tegen het tactisch vernuft en loopvermogen van zijn negen jaar jongere tegenstander Andy Murray. De nummer elf van de wereld, die in Groot-Brittannië als de tennisrevelatie wordt beschouwd sinds hij vorig jaar de vierde ronde op Wimbledon bereikte, kampte de afgelopen dagen met een liesblessure, maar de artsen vonden het medisch verantwoord om te spelen. Tot opluchting van de Britse sportpers, die ervan overtuigd is dat Murray de sleutel vormt tot een succesvol optreden in Birmingham.

Sluiter, die voorafgaand aan de wedstrijd had verklaard dat „alles valt of staat met een goede start”, oogde van meet af aan gespannen. Hij maakte voor zijn doen veel onnodige fouten en opereerde onzeker aan het net. Al in zijn eerste opslagbeurt werd de Nederlander gebroken door de slungelachtige Schot, die bij lange na niet zijn gebruikelijke niveau haalde, maar op de cruciale momenten het beste in zichzelf naar boven wist te halen. Zo vertrok hij geen spier toen Sluiter in de vijfde game van de eerste set een breekpunt afdwong. Rustig keek hij toe hoe de Rotterdammer naar het net stormde, om vervolgens een onnavolgbare passeerslag te maken. „Op de grote punten deed Murray wat hij moest doen”, concludeerde Sluiter achteraf. „Ik produceerde helaas te veel losse flodders.”

In de tweede set toonde de nummer 140 van de wereldranglijst zijn beste spel. Naarmate het zelfvertrouwen groeide, begon ook zijn service beter te lopen. Volleys die even daarvoor in het net belandden, dwongen zijn tegenstander nu in het nauw. Maar op dat soort momenten zet Murray een tandje bij. Zo dwong hij Sluiter tot twee onnodige fouten nadat deze hem in de zesde game van diens opslagbeurt dreigde te beroven. „In de tweede set begon Murray te wankelen”, vond Sluiter. „Maar door die slechte start heb ik een groot deel van de wedstrijd met hem mee-getennist.” De eindstand vormde het bewijs: 6-3, 7-5 en 6-2.

Siemerink staat nu voor een vrijwel onmogelijke opgave in Birmingham, waar de winnaar zich plaatst voor de play-offs voor de Wereldgroep. In theorie kan de wedstrijd nog steeds winnen, maar de ervaring leert dat de eerste dag van een Davis-Cupwedsrijd cruciaal is voor het verdere verloop. „Een 2-0 achterstand wordt vrijwel zelden omgebogen in een eindzege”, erkende Siemerink „maar zo nu en dan voltrekt zich een wonder”.

De Davis-Cupcaptain doelde op de spraakmakende ontmoeting met Roemenië, tien jaar geleden, waar hij als speler zijn land vertegenwoordigde samen met Paul Haarhuis en Jacco Eltingh. Ook toen stond Nederland na de eerste dag op een 2-0 achterstand, maar waren het de Roemenen die aan het eind van het weekeinde in een rouwstemming werden gedompeld toen Siemerink boven zichzelf uitsteeg en het sleutelduel tegen Adrian Voinea won.