Guitar Hero II maakt van de speler een gitaarheld

Je begint in achterafzaaltjes, maar een béétje Guitar Hero II-speler staat in steeds imposantere virtuele zalen, ziet Jan Meijroos

ZELF GITAARHELD WORDEN: in de Xbox 360-versie van GH-II speel je op een strakke witte gitaar.

Toen Guitar Hero begin 2006 verscheen, dachten veel mensen dat ze met een gimmick te maken hadden. Het plastic speelgoedgitaartje dat je in je PlayStation 2 moest prikken, oogde een tikkeltje kinderachtig. Leuk voor de jonkies, maar een serieuze game, nee.

Mis! Guitar Hero groeide al snel uit tot een ware culthit en kreeg overal lovende recensies. Niet de kids maar de volwassenen doken bovenop het nieuwe spelconcept dat zelfs de grootste amuzikale speler de illusie gaf een ware gitaarheld te zijn. Datzelfde jaar nog, november 2006, bracht ontwikkelaar Harmonix Music Systems al een vervolg op de markt. Deze keer allesbehalve geruisloos.

Clipzender MTV sponsorde Guitar Hero II wedstrijden en het muziekspel werd een enorme hit. Daarnaast was het spel steeds vaker op niet direct voor de hand liggende locaties te vinden, zoals op beurzen en in bibliotheken.

Maar eigenlijk is het ook niet zo vreemd. In de basis is Guitar Hero II een muzikale ritmegame. Maar waar in het verleden PaRappa the Rapper en Dance Dance Revolution (de bekende dansmatten die steeds vaker in sportscholen opduiken) bleven hangen in een sfeer van Japanse gekkigheid, komt Guitar Hero II wel heel dicht bij het echte werk – en appelleert daarmee aan een veel groter publiek, van mannen én vrouwen.

Het spel laat je een rock’n’roll personage kiezen en met behulp van dit alter ego dien je jezelf op te werken naar de status van rockgod. Hoe je dat moet doen? Diverse tracks zo goed mogelijk meespelen op verschillende moeilijkheidsniveaus. De plastic gitaar kent geen snaren; deze zijn vervangen door een Strum Bar, een schakelaar in het midden van de gitaar. De verschillende akkoorden sla je aan met de vijf verschillende Fret Buttons die allemaal een felle kleur hebben gekregen. Tot slot is daar de zogenaamde Whammy, die gebruik je om speciale effecten aan je akkoorden te gegeven.

Tot zover het apparaat, dan het spel zelf. De speler kiest een bekend nummer en vervolgens glijden in beeld verschillende gekleurde icoontjes voorbij. Op het moment dat de icoontjes de bewuste aanslaglijn passeren, dient de speler de corresponderende Fret Buttons op de plastic gitaar in te drukken, en tegelijkertijd de snarenschakelaar aan te slaan. Mis je te veel aanslagen of druk je te vaak de verkeerde knop in, dan wordt de speler op den duur uitgejouwd door het publiek en – nog erger – kun je uit de band worden gezet!

De eerste minuten is het een beetje friemelen, maar na vijftien à twintig minuten speel je moeiteloos met The Rolling Stones of Nirvana mee. Hoe hoger de moeilijkheidsgraad, hoe sneller je vingeroefeningen zijn. In het begin sta je dan ook nog in achterafzaaltjes te spelen, maar hoe verder je komt, hoe groter en imposanter de virtuele concertzalen worden.

Zeer binnenkort verschijnt eindelijk de Xbox 360 versie van Guitar Hero II, alleen al om de nieuwe, witte (plastic) gitaar een eyecatcher van jewelste. Het beeld is gedetailleerder en scherper en de Xbox 360 versie van Guitar Hero II bevat bovendien tien extra songs, bijvoorbeeld ‘Billion Dollar Babies’ van Alice Cooper, ‘Hush’ van Deep Purple en ‘Life Wasted’ van Pearl Jam.

Toch missen een paar klassieke rockiconen nog steeds. Waar zijn bijvoorbeeld nummers van Metallica en Led Zeppelin? Diens songs lenen zich uitermate goed voor Guitar Hero. Maar wie weet wat de toekomst brengt? De makers hebben al aangekondigd nieuwe downloadable songs vrij te gaan geven via de online dienst van de Xbox 360: Xbox Live.

Uitgever: CD Contact DataPrijs: 49 euro (Guitar Hero II; de game) PS 2, Xbox 360 Prijs: 89 euro (Guitar Hero II game + gitaar) PS 2, Xbox 360