Toeristen en wielerpoëzie in Vlaanderen

De Ronde van Vlaanderen is voor veel toeristen meer dan alleen een eendaagse wielerwedstrijd.

Een Ronde waarin zondag de Koppenberg zal ontbreken.

Wie Bob Threlfall naar zijn programma rond de komende Ronde van Vlaanderen vraagt, wordt niet met een vluchtig antwoord afgescheept. De Britse vijftiger haalt een stapeltje stencils uit zijn envelop. „Kijk maar even. Dan ga ik nog even op zoek naar een mooi wielershirt”, zegt hij in het winkeltje dat bij het ‘Centrum Ronde van Vlaanderen’ behoort.

De reis van Threlfall is gedegen voorbereid. Van de vroege ochtend – gisteren 06.00 uur vertrek naar Calais – tot de late avond van komende donderdag ligt vast wat de inwoner van Manchester met zijn vijf reisgenoten gaat doen. „Op eigen tempo en de drukte ontwijkend rijden we de Ronde van Vlaanderen. En natuurlijk staan we langs de weg als zondag de wedstrijd plaatsvindt. En woensdag ook, als [de semiklassieker] Gent-Wevelgem wordt verreden.”

Behalve Threlfall liepen gisteren nog heel wat buitenlandse wielerfans in het ‘belevingsmuseum’ dat rond de 94 jaar oude wielerklassieker is opgezet. Gelukkig voor zijn – wellicht iets minder sportieve – reisgenoten vermeldt Bobs programma ook rustmomenten. De woorden bar en free hebben zelfs een kleurtje gekregen, maar alle hindernissen die de Vlaamse Ardennen kennen zullen de komende dagen worden verreden. „Ik zie deze vakantie altijd als een gezondheidstest. In Engeland is bijna niemand gewend te fietsen. Wij komen uit een andere wereld”, zegt hij glimlachend. „Bij jullie in Nederland fietst iedere volwassene wel eens. In Engeland is dat misschien 5 procent. Alleen al om die redenen zullen wij de auto veel moeilijker de stad uit krijgen.”

Zelfs de Koppenberg krijgt het gezelschap van Threlfall voor zijn kiezen, hoewel de beruchte hindernis zondag bij de wedstrijd ontbreekt. „De Tour de France gaat ook niet elk jaar over de Alpe d’Huez”, verklaarde organisator Wim van Herreweghe eerder. In de editie van 2006 wisten slechts zes coureurs samen met winnaar Tom Boonen fietsend over de met kasseien bestrate helling te komen. De rest kon wandelen. „Als organisatie willen we het risico niet lopen dat het sportieve verloop al te zeer beïnvloed wordt door niet-sportieve elementen”, aldus Van Herreweghe die bij de presentatie van het parcours in november nog van mogelijk slecht weer moest uitgaan.

„Doodzonde”, vindt wielertoerist Wim Timmer, ook in het Centrum in Oudenaarde op bezoek. „Ik zag Leif Hoste vorig jaar op de Koppenberg lopen, met drie minuten achterstand op Tom Boonen. Dat kan ik laten zien met de foto’s die ik toen heb gemaakt. En wie werd er uiteindelijk nog tweede? Precies, Hoste. Dus zo beslissend was die wandelpartij op de Koppenberg niet.” De vijftigjarige productiemedewerker uit Vroomshoop blijft bijna twee weken in Vlaanderen, tot en met Parijs-Roubaix op zondag 15 april. „’s Ochtends om half acht zie je al mensen van in de tachtig de Koppenberg op lopen. Voetje voor voetje. Met een picknickmand want de renners komen pas in de middag langs. Schitterend toch?”

De Koppenberg mag dan ontbreken, in de 256 kilometer tussen Brugge en Ninove zijn maar liefst achttien hellingen opgenomen, waaronder herintreders als de Kluisberg, de Knokteberg, de Kortekeer én met nieuwkomer Eikenmolen. Bijna 22 kilometer van de koers, die voor het laatst in 1986 door een Nederlander (Adrie van der Poel) werd gewonnen, wordt op kasseien verreden. De steen valt niet te aaien, ook al noemen ze hem een kinderhoofd, zo wordt een gedicht van Nele Beeckmans in het museum in Oudenaarde geciteerd.

Volgens wielerfan Timmer staat de Koppenberg symbool voor het roemruchte verleden dat aan de Ronde van Vlaanderen kleeft. Natuurlijk wordt er tijdens de koers niet meer opgeroepen om Belga te roken en rijden de renners niet meer met tubes om hun schouders. Maar veel is nog hetzelfde. De Paterberg en de Muur van Geraardsbergen moesten ook door Vlaamse helden als Rik van Steenbergen (winst in 1944 en 1946), Briek Schotte (1942 en 1948) en Rik van Looy (1959 en 1962) worden genomen. Of de Oude Kwaremont, die in Oudenaarde ‘gelijktijdig’ met Peter van Petegem op een racefiets kan worden afgelegd. Tenminste, als de benen niet binnen twee minuten verzuren.

Jammer voor Bob Threlfall en zijn vrienden is dat alleen Vlaamse en Nederlandse bezoekers van het Centrum de fraaie wielerpoëzie begrijpen. Ook komende zondag zal het ‘achtervolgingsgebed’ weer gepreveld worden door renners die de slag dreigen te missen.

O lieve vrouw van het grote verzet, vergeef ons onze zonde, we hebben niet goed opgelet.

Die gast kwam plots uit het zadel, hij demarreerde als een speer. Alleen met U kunnen we het gat dicht rijden. Alleen met U komen wij bij hem weer.

Voor geschiedenis, cultuur en sportieve data m.b.t. de Ronde van Vlaanderen: www.rvv.be en www.crvv.be.