Mijn lieve moeder terug

Deze week: Breda

Plek: Begraafplaats Zuylen, Tuinzigt

Wie: Peter Bouw (49)

Wat: werkzoekend

Krant: BN/DeStem

Tv: De Wedstrijden op Tien

Radio: –

Website: www.msn.nl

Wat bent u aan het doen?

„Ik heb verse chrysantjes op het graf van mijn moeder gezet. Even die witte steentjes daar schoongemaakt.”

U heeft het er warm van.

,,Ik zweet, ja. Da’s ook van de zon.’’

Komt u hier vaak?

„Iedere dag zo’n beetje.”

Iedere dag? Sinds uw moeder hier ligt?

„Ja. Eigenlijk wel.”

Hoe lang is dat?

„Goeie vraag. Hoe lang is mijn moeder al dood? Dat staat op het graf natuurlijk. Even kijken. Daar, 1996.”

U heeft de tijd?

,,Ja, ik was opperman van stratenmakers. Maar ik ben ruim vier jaar afgekeurd. Last van mijn schouders, de pezen. Helemaal stuk van binnen.”

Wat zou u morgen het liefst doen?

,,Het liefst had ik mijn moeder terug.”

Wat zou u dan doen?

„Nou, lekker vastpakken en kussen.”

Truus Bouw-Hagens heette ze.

„Jazeker. Het was een goede vrouw. Ze is gestorven aan kanker.”

En uw vader?

„Piet. Die is al twintig jaar dood. Ook gecremeerd, maar toen was er nog geen begraafplaats hier. Mijn vader is uitgestrooid. Daar op dat veldje.”

Wat doen die hondenbeeldjes daar?

„Ze had er zo een. Een Yorkshire, ja.”

Dat engeltje daar? Had ze dat ook?

„Een engeltje? Nee, dat had ze niet.”

Wat is uw mooiste herinnering samen?

„Mijn trouwen. Maar ik ben nu gescheiden. Ik heb wel een dochter.”

Heeft ze u nog wat meegegeven?

,,Dat ik op mezelf moet letten, enzo.”

Praat u wel eens tegen uw moeder?

„Nee.”

Waarom niet?

,,Daar schaam ik me dan voor. Ja, ik heb het wel eens geprobeerd.”

En?

„Ze zei niks terug.”