Nog lang niet klaar met de Tweede Wereldoorlog

Volgens een enquête van het aprilnummer van het Historisch Nieuwsblad (5,75 euro) willen de lezers minder aandacht voor de Tweede Wereldoorlog. Die „is langzamerhand wel uitgekauwd”, aldus een ondervraagde.

Zou het echt?

Dat verklaart dan niet waarom Discovery Channel en National Geographic Channel, beide commercieel toch niet op het achterhoofd gevallen, grossieren in documentaires over die periode.

En geef toe: wie kan doorzappen bij wéér die zwart-wit-beelden van het slagschip Bismarck dat in Straat Denemarken granaten richting the Hood slingert, van wéér die Japanse kamikazes die nét een Amerikaans vliegdekschip missen, of van die colonnes SS’ers die langs smeulende Amerikaanse voertuigen door de Ardeense sneeuw zeulen?

Ik niet – en ik ben niet de enige.

Het is net als met dat fameuze boek Stalingrad van de Britse historicus Antony Beevor: je weet allang hoe het afloopt – slecht – maar de honger naar details is onverzadigbaar. Dus, het is dat ze mij niks gevraagd hebben, maar ik zou zeggen: Historisch Nieuwsblad, volgende keer graag méér Tweede Wereldoorlog.

Britse historische tijdschriften hebben gelukkig geen last van WO II-moeheid. In het BBC History Magazine (9,00 euro) staat bijvoorbeeld een puik verhaal over de speciale relatie tussen de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk door de eeuwen heen, culminerend in de jaren 1941-1945. En History Today (10,50 euro) doet deze maand uitputtend uit de doeken hoe het Amerikaanse leger in 1943 de hulp van de maffia inriep om de Duitsers in 1943 van Sicilië te verjagen.

Ook op de schappen van het American Book Center val je nog met je neus nog in de Tweede Wereldoorlogboter. In het vooral met Triviant-weetjes gevulde Military History (8,95 euro) staat een aardige geschiedenis van het vliegdekschip met, daar zijn ze weer, beeldmateriaal van Japanse zelfmoordaanvallen.

Beter doortimmerd is MHQ, The Quarterly Journal of Military History (12,50 euro) dat slechts ruimte heeft voor lange verhalen. een daarvan is van de hand van de vrouw van Brian Urquhart, een jonge Britse inlichtingenofficier die een paar dagen voor de mislukte landingen bij Arnhem het geallieerde opperbevel waarschuwde dat dit een gedoemde operatie was. Urquhart werd als zeurpiet, twee dagen vóór de luchtlandingen, terug naar Engeland gestuurd. Later vroeg en kreeg hij overplaatsing naar de troepen die Duitse wetenschappers moesten opsporen.

Kijk, iedereen weet hoe ‘Arnhem’ afliep, maar deze details blijven interessant. Kan het Historisch Nieuwsblad dit verhaal niet gewoon kopen?