Griepje? Houd Barclays maar thuis

Elke ouder weet het: hoe meer kindertjes je bij elkaar zet, hoe makkelijker ze ziek kunnen worden. Dat hoeft helemaal niet erg te zijn, want van een beetje ziek doet een klein mens weerstand op. De afweer kan fijn oefenen, en is zo voorbereid op het serieuzere werk. Maar er zijn uiteraard wel gevaarlijke ziektes, en die kunnen maar beter worden vermeden.

Zo gaat het ook in de financiële wereld, waar alle deelnemende partijen aan elkaar verbonden zijn. Ze hebben onderling leningen uitstaan, hebben gedurende de dag van alles aan elkaar tegoed en zitten met steeds ingewikkelder financiële constructies aan elkaar vast.

Vorig jaar nog waarschuwden de toezichthouders in de grote financiële centra dat banken wel allerlei ingewikkelde derivatencontracten met elkaar en met hun cliënten afsluiten, maar dat de verwerking van die contracten te veel achterliep. Dat is niet goed.

Als de herrie uitbreekt, in de vorm van een flinke marktcorrectie of ander onheil, moet wel direct duidelijk zijn waar de onderlinge verbanden liggen. Want van besmettingsgevaar is de sector zeker niet uitgesloten. Als er één bank omvalt, is het niet de bedoeling dat zij andere banken in haar val meesleept.

Als je, in plaats van veel kindertjes, 500 bankjes bij elkaar zet, dan kunnen ook zij elkaar dus makkelijk aansteken. Economen van het Internationaal Monetair Fonds publiceerden deze week een onderzoek naar de grootste crèche van de financiële wereld: Londen. Daar zijn inmiddels zo’n 500 banken gevestigd. Londen groeit nog steeds en New York vreest een steeds groter verlies aan marktaandeel aan de Britse hoofdstad.

Wat zijn de conclusies van de onderzoekers? „In het algemeen zijn de besmettingsrisico’s tussen lokale banken het hoogst”, terwijl het besmettingsgevaar met buitenlandse banken „de laatste tijd lijkt te zijn gestegen”. Die conclusie zal door veel toezichthouders worden gedeeld.

Er is vaker sprake van een zogenoemde home bias: zoals de kindertjes het griepje meenemen naar huis en daar de rest van het gezin aansteken, zo gebeurt dat ook met banken. Maar de IMF-economen noemen in hun onderzoek naar de risico’s in het grootste financiële centrum Londen het beestje ook bij de naam: „Specifiek is het besmettingsgevaar het grootst onder Britse banken onderling, waarbij Barclays een significante impact op elk van de andere grote Britse banken heeft.”

Barclays als mogelijke bron van een financiële crisis. Zouden ze dat bij de huidige fusiebesprekingen tussen deze bank en ABN Amro ook meenemen?

Maarten Schinkel