‘Vorig jaar is het me bijna gelukt’

Naam: Koos EgtbertsLeeftijd: 59 jaarWerkzoekend sinds: vier jaarZoekt: werk waarbij hij zijn kennis kan overdragen, zoals projectleider of gastdocent, in de chemie- of glassector.

Hoe werd je 4 jaar geleden werkloos?

„Ik werkte als technisch commercieel manager bij Degussa, een producent van chemicaliën. Er vond een aantal fusies plaats en het werd steeds rustiger op het werk. Ik voelde het aankomen. Wereldwijd heeft Degussa toen 4.000 banen geschrapt. In Nederland ging de hele verkooporganisatie, waar ik ook werkte, op de helling. Ik was 55 jaar en had zeventien jaar bij Degussa gewerkt. Ik kon naar Frankfurt, maar daar voelde ik niet veel voor. Wat overbleef was een schadeloosstelling van zo’n 100.000 euro. Niet echt een mooie gouden handdruk. Die 100.000 euro is inmiddels wel op. Ik heb het gebruikt om mijn WW-uitkering aan te vullen. Ik kwam namelijk van een vrij hoog salaris, en moest opeens rondkomen van 1.100 euro. Ik heb mijn luxe Opel Zafira omgeruild voor een Ford Fiesta, op vakantie gaan we niet en ik ga vaker naar de kringloopwinkel.”

Wat verdiende je dan?

„Ik ontving 6.000 euro bruto per maand. Dat kwam neer op ongeveer 4.500 euro netto. Mijn vrouw werkt niet, omdat we een zoon hebben die licht verstandelijk beperkt is. Ze doet wel, net als ik nu, veel vrijwilligerswerk. Ze geeft onder meer muziekles aan mensen met een verstandelijke handicap. Ik zit in verschillende werkgroepen voor ouderen, waaronder het regionaal taxivervoer. Ook ben ik aangesloten bij Het Gilde, een landelijke 55+-organisatie . Ik doe ook veel met mijn hobby: glas. Zo vertel ik één middag in de week op een basisschool over glas en ben ik rondleider bij het glasmuseum in Leerdam. Ik vind het erg leuk, dat vrijwilligerswerk, maar ik zou ook graag geld verdienen. Nu leg ik er eigenlijk geld op toe, voor reiskosten.”

Heb je al vaak gesolliciteerd?

„Ja. Ik schat al zo’n 700 keer. Dat klinkt een beetje negatief, zo van: ‘dat het nou nog niet gelukt is’. Ik ben natuurlijk 59 jaar, maar verder weet ik niet waarom ik geen baan vind. Misschien bied ik te veel. Vorig jaar is het bijna gelukt. Een stichting zocht een projectleider die maatschappelijk verantwoord ondernemen moest promoten. Die baan was geknipt voor mij. De rode lijn in de vacatures die ik bekijk is kennisoverdracht. Ik weet veel van chemie en glas. Ik heb twee rechterhanden en kan mensen enthousiast maken voor techniek. En met 65 jaar hoef ik echt niet te stoppen, wat mij betreft.”

Reageren? Stuur een e-mail naar ikzoekwerk@nrc.nl