Mijn nieuwe Onitsuka Tigers (en de bezorgeconomie)

tiger.jpgGisterenmiddag, 13:30 uur. Ik heb nieuwe sneakers nodig (vind ik). Het regent.

• 14 uur. Ik bestel via zappos, een schoenensite. Wil ik eigenlijk schoenen via internet kopen, vraag ik me af? Zappos belooft het me makkelijk te maken: als ik niet tevreden ben gaan ze op hun kosten per koerier weer terug en krijg ik mijn geld terug. Bovendien zijn de sneakers zo goedkoper dan wanneer ik naar de winkel om de hoek zou lopen. Het bedrijf bestaat al sinds eind jaren negentig. Lees hier en hier een eerder stuk uit maandblad M over internetbedrijven die uiteenspatten van de zeepbel wel wisten te overleven.

• 14.10 uur. Ik zie dat zappos in San Francisco zit. Dat is toch 4.675 kilometer verderop. Ik begin te vrezen voor weken van wachten.

• Vanochtend, 11 uur. Een koerier op kantoor. Hij zoekt “ene Friek Steps”? Mijn schoenen.

Ik bewierook de bezorgcultuur (en maak me zorgen over het daaruit volgende gebrek aan lichaamsbeweging). Om dat alles te vieren bestel ik via delivery.com bij de Indiër vijf deuren verderop nog een rogan josh . Die dan weer door een Latino bezorgd wordt. Hij krijgt een fijne fooi.