Dubbele switch in ‘Boy/Girl Thing’

It’s a Boy Girl Thing. Regie: Nick Hurran. Met: Samaire Armstrong, Kevin Zegers, Emily Hampshire, Brooke D’Orsay, Libby Adams. In: 20 bioscopen.

De sekseverwisselingskomedie It’s a Boy Girl Thing bewandelt met graagte de gebaande paden. Nadat Nell van lichaam heeft gewisseld met Woody wordt ze natuurlijk wakker met een gigantische ochtenderectie en kijkt hij met een vies gezicht onder z’n T-shirt. Bah, borsten! Net als in Blake Edwards’ Switch (1991) ondergaan de hoofdpersonen hoe het is om van het andere geslacht te zijn. Dat gaat hier gepaard met de stereotypen uit de highschoolfilm. Woody excelleert in football, heeft een blonde cheerleader als vriendin en is uiterst populair. Nell leest graag Shakespeare, wil naar Harvard en haalt goede cijfers. Ergo: ze is bepaald niet geliefd onder haar klasgenoten die haar een uitslover vinden.

Maar de film afdoen als een niet zo heel grappige, beetje vulgaire en voorspelbare komedie is te gemakkelijk. Want de buren Nell en Woody wisselen ook van klasse. De verfijnde Nell komt terecht in het arbeidersklassemilieu van Woody, met vet eten, ruwe praat en interesse in sport. Woody wordt plotseling opgevoed door een neurotische, controlerende moeder en een vader die elke morgen de financiële krantenpagina leest.

Het is jammer dat dit thema wat wordt weggemoffeld en de film te veel leunt op grappen over anatomie. Daar passeren de bekende highschool-thema’s weer de revue en mag de enige zwarte in de film de hele school verblijden met de aanblik van zijn naakte lichaam. Hadden zwarten niet een ontzettend grote…?