Affiches met Perzische gratie

Een uit Iran gevluchte grafisch ontwerper probeert in Nederland aan de bak te komen. Burgemeester Vreeman van Tilburg helpt hem door zijn werk te exposeren.

Hierboven staan enkele voorbeelden van het werk van Alireza Siddighi.

Nog nooit vertoond: een immigrant die zijn werk mag exposeren in de werkkamer van de burgemeester. Daarvoor moet men in Tilburg wezen, waar burgemeester Ruud Vreeman de wanden van zijn ruime kamer in het stadhuis beschikbaar stelt aan de Iraanse ontwerper Alireza Siddighi, inwoner van Tilburg.

De 39-jarige Siddighi, de zachtmoedige minzaamheid zelve, ontwerpt affiches voor culturele doelen en verraadt in de kleuren, vormen en gratie zijn wortels in de oude Perzische beeldcultuur. De achtergrondkleuren zijn als cellomuziek: oker, oudrose, olijfgroen, donker- of lichtblauw. Een silhouet tekent zich daartegen scherp af of een symbool – een hand, een pen – is in warme contrastkleur verweven met dansende of zwevende typografie. Letters kunnen op een stapel neerdalen of vervagen in zachte ornamentiek, een wolk van gestileerde bloemen kan opstijgen uit een gestalte.

Zo werden affiches in Nederland nog niet gemaakt. En zo moet het dus gaan: een immigrant die niet assimileert met de polderhoempa maar met de muziek van zijn herkomst onze samenleving verrijkt.

‘De affiches zijn divers, indrukwekkend en hebben een bijzondere uitstraling’, schreef burgemeester Vreeman in zijn uitnodiging voor de opening van de expositie. Voor de zesde keer biedt hij Tilburgs talent aldus een extra podium in zijn kamer en in die waar het college van B&W bijeenkomt: twee sfeervol verlichte ruimten met witte wanden en blank gelakt hout. Ze zijn komende vrijdag en ook op vrijdag 11 mei van 15 tot 17 uur opengesteld voor het publiek.

„Ik wilde nu eens een Tilburger van buitenlandse afkomst laten zien”, zegt de robuuste burgervader, „en we hadden ook nog geen grafisch kunstenaar gehad. Dat viel hier dus mooi samen.”

Siddighi begon al wat naam de maken in Iran toen hij in 1993 met een ontwerp het moellah-regime tegen de haren instreek. Hals over kop moest hij op de vlucht. Canada was zijn bestemming, dacht hij, maar hij verzeilde in een opvangcentrum in Gilze-Rijen. Een zeer genereus echtpaar bood hem vijf jaar lang onderdak in hun ruime boerderij en hielp hem aan de slag als schilder en ontwerper.

Nu woont hij in Tilburg met zijn Iraanse vrouw en zoontje van nog geen jaar en produceert tal van bedwelmend mooie affiches voor festivals, theaters, boekenweken of musea. Alleen... niemand heeft hem daartoe opdracht gegeven: het zijn allemaal scheppingen voor zijn eigen portefeuille. Het blijkt nog niet eenvoudig om hier de culturele bastions te slechten met werk van een ongewoon signatuur. Daarom gaf de Amsterdamse ontwerper Ben Bos ex cathedra tijdens de opening een duwtje: „Het zou Alireza heel goed doen als hij zijn talenten meer zou mogen toepassen voor het brengen van oogstrelende visuele communicatie ten gerieve van kunst en cultuur, het onderwijs, instellingen, de overheid, maar ook de commercie van de stad die hem ontving.”

Vijftig pronkstukken zijn te zien op www.siddighi.com.