Van Gaal wil titel met AZ

Slechts vijf landen mogen Van Gaal in 2009 weghalen bij AZ voor WK voetbal

Contract kan na 2010 doorlopen tot zijn pensioen bij club met grote ambities

Velen dachten aan een 1-aprilgrap, maar Louis van Gaal (55) was afgelopen zondag bloedserieus toen hij op de spelletjes- annex feestavond van AZ bekendmaakte zeker nog tot 2010 werkzaam te blijven bij de Alkmaarse club. En misschien wel tot zijn pensioen, want als het aan voorzitter en eigenaar Dirk Scheringa ligt, kan de befaamde oefenmeester bij wijze van spreken een contract voor het leven tekenen.

Het is Van Gaals grote ambitie met een nationaal team aan een WK deel te nemen, maar ten faveure van de club waaraan hij nu zijn hart heeft verpand is dat streven tot een minimum beperkt. Een clausule in zijn tussentijds opengebroken verbintenis, die tot 2008 doorliep, voorziet in de mogelijkheid om op 1 juli 2009 AZ in te ruilen voor een WK-deelnemer. Maar Scheringa heeft afgedwongen dat slechts vijf landen daarvoor in aanmerking komen: Duitsland, Engeland, Spanje, Argentinië en Nederland. De kans is natuurlijk gering dat een van deze prominente voetballanden de voormalige coach van Barcelona en Ajax pas een jaar voor het eindtoernooi inhuurt. In het nieuwe contract van Van Gaal staat verder dat hij in de zomer van 2010 ingehuurd kan worden voor elke willekeurige WK-deelnemer. Dat hoeft eveneens niet strijdig te zijn met de belangen van AZ. Van Gaal stelt kwaliteitseisen. Hij kiest alleen voor een team waarmee hij denkt hoge ogen te kunnen gooien. Argentinië is zijn favoriete land, omdat de voetballers daar de beste topsportmentaliteit zouden hebben.

Het was al opmerkelijk dat Van Gaal twee jaar geleden in zee ging met een provincieclub als AZ. Dat hij nu bewust voor een langer verblijf kiest, valt des te meer op. Contracten hebben weliswaar in de voetbalwereld vaak slechts een symbolische waarde, Van Gaal is geen clubhopper. Als hij zijn woord geeft, houdt hij zich daar meestal aan. Na de slangenkuilen van Barcelona en Ajax is het voor de oud-voetballer uit de Amsterdamse Watergraafsmeer een verademing om in de knusse Hollandse sfeer van de kaasstad werkzaam te zijn. De betrouwbaarheid van het managementteam van AZ heeft zwaar gewogen. De afspraken die hij twee jaar geleden op een bankje in de Spaanse zon van badplaats Sitges maakte met Scheringa, toenmalig technisch directeur Martin van Geel en algemeen directeur Toon Gerbrands, zijn allemaal nagekomen. Alleen een conflict met Scheringa zou er de oorzaak van kunnen zijn dat de wegen van Van Gaal en AZ eerder scheiden.

Van Gaal legt de lat altijd zo hoog mogelijk. Hij stelt maximale eisen aan zichzelf en zijn assistenten die zeventig uur per week moeten werken. Overal waar Van Gaal onder contract stond, deed hij zelf het licht uit. Bij de voetbalbond KNVB verbaasde hij zich erover dat het kantoor om vijf uur ’s middags volledig was verlaten.

De resultaten zijn ernaar. Hij maakt voetballers beter, tot internationals zelfs. Een verzameling reserves en spelers van de tweede garnituur werd bij AZ onder zijn hoede een succesvol draaiend elftal. Volgend seizoen wil Van Gaal echter kampioen worden. Het past bij zijn eerzucht om met een ambitieuze provincieclub de gevestigde orde naar de kroon te steken. De man die altijd om een bevestiging vraagt en zich in Nederland ondergewaardeerd voelt, koestert vooral revanchegevoelens jegens Ajax, zijn oude liefde.

Van Gaal zal voor de kwaliteit van de spelersgroep ook zijn eisen stellen. Hij stelde gisteren terecht dat je van gemotiveerde reserves best een goed team kan maken, maar dat je met hen nog geen kampioen wordt. Hij wil geen elftal bij elkaar kopen, er zullen wel versterkingen moeten komen om het ultieme doel te verwezenlijken.

Scheringa voorziet geen problemen. De puissant rijke sportliefhebber en museumdirecteur streeft nog steeds naar een talentvolle ploeg met het liefst Nederlandse spelers. „Want als iemand een mop vertelt in de kleedkamer moet iedereen die begrijpen.” Toch mag er nu ook ver over de grens gekeken worden. En als er een flink bedrag op tafel moet komen, sluit hij dat niet uit.

De opbouwtrainer Van Gaal is geen man die je met verwende vedetten moet laten werken. Eigenlijk zit hij aan het Kooimeerplein perfect op zijn plek. Straks krijgt hij ook de beschikking over een prestigieus opleidingscentrum, dat het grootste van Nederland moet worden. En tegelijkertijd voelt hij een warmte die de verzakelijkte voetbalwereld vreemd is geworden. In de provincie worden de nukken van een topcoach wat sneller getolereerd. „Van Gaal is een trainer met een onbeperkte houdbaarheidsdatum”, schonk Scheringa hem gisteren zijn grenzeloze vertrouwen.