Aardbeien & asperges

De Haarlemmerstraat. Vlaamsch Broodhuys met knapperig pain grand-mère. De ranke flesjes olijfolie van Manfred Meeuwig. De nieuwe kookboekenwinkel van Jonah Freud. Unlimited Delicious voor instant chocoladegenot. Amsterdammers boffen maar. Rotterdammers trouwens ook. Rondom de Meent de geliefde poelier Treuren, de altijd vrolijke biologische slager Theo Pronk, het Italiaanse supermarktje Little Italy waar je als oud vuil behandeld wordt maar dat onvermijdbaar is vanwege de wekelijks ingevlogen buffelmozzarella. En Hagenaars zoals Janneke hebben het ook erg goed – al was het maar omdat ze in de Randstad wél begrepen hebben dat roze linnen servetten al twintig jaar geleden niet meer konden. Intussen hoor ik Mijn Eigen Hongerige Man zijn fiets parkeren. „Ik ben thuis, je kunt weer aan het werk”, hoor ik vanuit de gang. „Geen tijd,” roep ik terug, „Janneke en De Hongerige Man komen eten!” „Alweer?”

Wij hebben hier geen olijfoliewinkel om over op te scheppen. Wij hebben mensen die zich net buiten de stad met liefde over hun asperges buigen. Ze zijn er weer. Niks Hollandse Nieuwe. De allereerste Brabantse asperges van de koude grond werden op 19 maart gestoken. Onze feestvreugde? Denk: het eerste kievitsei. Op dit soort dagen worden trofeeën uitgereikt en dat kan nagelezen op www.brabantseasperge.nl, voor wie het niet gelooft. Vorig jaar kreeg ik een papiertje van onze buurvrouw in mijn handen gedrukt. „Hier”, klonk het fluisterend, „wees er zuinig op. Het telefoonnummer van Ria en Henk. Aardbeienspecialisten bij uitstek maar ze hebben ook asperges. Gewoon elke dag bellen hoe het er voor staat. Na het benzinepompje sla je linksaf, dan alsmaar rechtdoor, niet omkijken, gewoon doortrappen.” Dus daar ga ik dan. „Moet mama niet werken?” Even niet, Janneke moet verwend worden. We eten de allereerste asperges van het jaar en aardbeien: echte lambada’s, top aardbeien. Die mag je nooit prakken of pureren of in taarten verstoppen, die eet je zo uit het doosje.

De asperges goed schillen (met een kaasschaaf), voorzichtig in een pan water vlijen, water aan de kook brengen en als het 1 minuut gekookt heeft, het vuur uitdraaien en ongeveer een halfuur na laten garen. Truc van mijn vader, werkt altijd. Daarbij gekookte aardappeltjes, een half pakje gesmolten roomboter, mooie ham en hardgekookte eieren. Toe eten we aardbeien. Twee keer een pond, want één is nooit genoeg. Wie geen lambada’s kan krijgen, maakt met minder lekkere exemplaren Eton Mess voor vier.

500 gram aardbeien

250 ml slagroom, lobbig geslagen

100 gram meringues (of paasschuim), gebroken

Prak de helft van de aardbeien met een vork. Snijd de andere helft van de aardbeien in tweeën. Meng voorzichtig slagroom, meringues en aardbeienmoes, verdeel over vier bordjes en garneer met de gehalveerde aardbeien. Meteen opeten.

Janneke Vreugdenhil is op culinaire reis in Thailand. Deelnemers aan het weblog geven tijdelijk hun recept. Wat zouden zij koken als Janneke kwam eten? Praat mee op nrc.nl/kokenetc