Voorvrouw bespeelt en bestijgt de basgitaar

cd popThe Noisettes: What’s the Time Mr Wolf?

Universal ****

De debuut-cd van The Noisettes krijgt een meerwaarde als je het trio ooit live hebt zien spelen. Tijdens het luisteren zie je dan beelden van voorvrouw Shingai Shoniwa die haar basgitaar niet alleen woest plukkend bespeelt, maar ook min of meer bestijgt. Die verleidelijke presentatie doet ondertussen niets af aan de intensiteit en oorverdovendheid van The Noisettes. De nummers zijn vaak gebaseerd op zware bluesriffs van de bas, aangekleed met incidentele gitaarerupties, en een meppend drumspel dat doet denken aan de stijl van Meg White (White Stripes). Via eigenaardige kronkels en onverwachte zijpaden wordt er in de massiviteit ook nog bevrijdende melodie ingebracht, in prachtige nummers als Bridge to Canada en Nothing to Dread. Door de spierballenzang van Shinowa en de hardrockaccenten van de gitarist, zou deze muziek gierend uit de bocht kunnen vliegen. Dat dat nergens gebeurt, is dankzij de bijna heimelijke subtiliteit in het spel.