Variatie in kwaliteit bij universiteiten in de VS

In het artikel `Een professor is niet per se hoogleraar` (NRC Handelsblad, 24 maart) blijft een van de belangrijkste verschillen tussen de universitaire situatie in de VS en die in Nederland buiten beschouwing.

De enorme variatie in kwaliteit bij de Amerikaanse universiteiten. Iemand die niet goed genoeg is voor Harvard kan misschien tenure (vaste aanstelling) krijgen in Austin, en wie niet goed genoeg is voor Austin kan misschien naar Idaho State.

Maar hier: waarom zou Eindhoven iemand willen hebben die afgevallen is in Groningen? In de VS wordt iemands universitaire carrière grotendeels bepaald door de universiteit(en) van herkomst; iemand met een Master van Cornell en een PhD van Yale kan overal terecht.

Conclusie: het zogeheten tenure-tracksysteem past niet bij de Nederlandse situatie. Overigens hebben in de VS praktisch alle associate professors tenure, maar ze worden niet allemaal full professor.

Een tweede - oppervlakkiger - verschil is de `hoempa` waarmee hier hoogleraren worden binnengehaald en uitgeluid: met orgelspel en academische optochten. Afschaffen.

Het is opvallend dat juist de succesvolste universiteiten in Europa niet meedoen met `het Angelsaksische systeem`: Oxford, Cambridge en de UTH in Zürich.