Theo Bos bevestigt zijn reputatie: de snelste

Baanwielrenner Theo Bos behaalde gisteravond met groot machtsvertoon zijn derde wereldtitel op de sprint. De Nederlander ligt op schema voor de Olympische Spelen in Peking. „Mijn maximumvermogen moet hoger.”

Theo Bos laat in de finale een gat vallen in zijn sprint tegen Gregory Baugé. Het belette hem niet om in twee races de benodigde twee overwinningen te boeken en op dit onderdeel voor de derde keer goud te winnen. Foto AP Dutch cyclist Theo Bos pedals on his way to winning the Men's Sprint gold medal at the World Track Cycling Championships in Palma de Mallorca, Sunday, April 1, 2007. (AP Photo/Daniel Ochoa de Olza) Associated Press

Geen enkele twijfel kende baanwielrenner Theo Bos, zelfs niet nadat hij vrijdag zijn titel op de keirin was kwijtgeraakt. Gisteren bevestigde ‘de snelste man van de piste’ zijn suprematie door zijn derde wereldtitel op de sprint te veroveren. In de finale versloeg hij de Fransman Gregory Baugé. Danny Stam en Peter Schep wonnen in Palma de Mallorca zilver in de koppelkoers, Adrie Visser reed naar brons op het onderdeel scratch. De Nederlandse equipe won in totaal één gouden medaille, vier keer zilver en één keer brons.

Bos baande zich zelfbewust een weg naar de overwinning op zijn ultralichte fiets van anderhalf miljoen euro. Alleen in zijn races tegen olympisch kampioen Ryan Bayley, in de achtste finales, leek hij tot het uiterste te moeten gaan. „Even het achterste van de tong laten zien”, sprak hij na de krachtsexplosie tegenover het persbureau ANP. „Je moet je concurrenten ontmoedigen, elke wedstrijd weer. Ik bouw bewust geen kameraadschappen op, loop een beetje te zeuren en zet een masker op, niemand hoeft te merken hoe ik me voel.”

Niemand zag dan ook aan hem dat hij het verdriet over de dood van zijn oma met zich meedroeg. Zijn ‘tweede moeder', woonachtig naast het huis van zijn ouders in Hierden, overleed bijna twee weken geleden. „Het was moeilijk, ze was eigenlijk mijn grootste fan. Maar je moet door.”

Voor de ogen van zijn ouders en broer Jan op de tribune versloeg Bos gisteren in de ochtenduren de Brit Craig MacLean in twee ritten, Baugé was verrassend in drie races te sterk voor zijn landgenoot Mickaël Bourgain. Bos maakte tegen MacLean, zijn tegenstander in de finale van vorig jaar, al een oppermachtige indruk. In de tweede heat wierp hij zelfs een blik op het televisiescherm. „Ik wilde even kijken waar hij zat”, legde hij later uit. Het vroege tijdstip waarop de halve eindstrijd op het programma stond, beviel hem slecht. „Ik vind het schandalig. De sprint staat bekend als het koningsnummer. Dat programmeer je toch niet om tien uur ’s ochtends?”

Bos is anderhalf jaar voor de Olympische Spelen van Peking de man op wie de sprintwereld jaagt. „Nee, dat geeft geen druk.” Wel wilde hij zijn nieuwe sponsor (Rabobank) en de fietsenfabrikant (Koga) tevreden stellen. Op zijn website www.theobos.nl presenteert hij zich als The fastest man on track . Dat kan hij sinds hij eind vorig jaar in Moskou het wereldrecord over 200 meter verbeterde tot 9,722 seconde; een gemiddelde snelheid van meer dan 74 kilometer per uur. „Ik zou me schuldig voelen als ik hier naast de titel had gegrepen.”

Bos weet dat er nog een hoop werk te verzetten is. „Mijn maximum vermogen moet hoger. Ik moet iets meer volume krijgen om de grote versnelling rond te krijgen.” Het is een voortschrijdend proces. Met hier en daar een knipoogje of een duwtje voor de start. „Maar alleen bij jongens van wie je weet dat ze er niet tegen kunnen. Anders zet je jezelf voor gek.”

In de koppelkoers verspeelden Danny Stam en Peter Schep in de slotronden de wereldtitel aan Franco Marvulli en Bruno Risi. Beide Nederlandse renners hadden geen antwoord op de ultieme aanval van het ervaren Zwitserse duo dat slechts één punt meer behaalde. „Balen als het zo uit je handen glipt”, zei Stam, die alleen op het podium stond. Schep werd bij het uitrijden aangereden door een van de Oekraïense deelnemers. De coureur uit Lopik kwam ten val, brak een sleutelbeen en moest worden afgevoerd naar een ziekenhuis. In augustus vorig jaar schakelde een val ook al Stams toenmalige partner Robert Slippens uit. Die keerde pas in februari terug op de piste.

De tranen vloeiden rijkelijk bij Joan Llaneras, de renner uit Mallorca die zaterdag de wereldtitel op de puntenkoers veroverde. De 37-jarige Spanjaard vormde jarenlang een succesvolle combinatie met de Catalaan Isaac Galvez, met wie hij twee keer de wereldtitel koppelkoers veroverde. Galvez kwam in november om het leven bij een val in de Zesdaagse van Gent.

De bronzen medaille voor Adrie Visser op het onderdeel scratch was het directe gevolg van een jurybeslissing. De renster was als vierde geëindigd, maar de Amerikaanse Rebecca Quinn moest haar derde plaats inleveren nadat zij te laag in de baan had gereden. „Terecht”, zei Visser later. „Die probeert zich altijd overal tussendoor te worstelen.”