Bos bevestigt favorietenrol

Theo Bos wint de enige gouden medaille voor Nederland op de WK.

Coureur zet het verdriet om de dood van zijn oma opzij.

Geen enkele twijfel kende Theo Bos, zelfs niet nadat hij vrijdag zijn titel op de keirin was kwijtgeraakt. Gisteren bevestigde ‘de snelste man van de piste’ zijn suprematie door zijn derde mondiale baantitel op de sprint te veroveren. In de finale was hij ruim beter dan de Fransman Gregory Baugé. Danny Stam en Peter Schep wonnen in Palma de Mallorca zilver in de koppelkoers, Adrie Visser reed naar brons op het onderdeel scratch. De Nederlandse equipe won in totaal één gouden, vier zilveren en een bronzen plak.

Bos baande zich zelfbewust een weg naar de winst op zijn ultralichte, een half miljoen euro kostende fiets. Alleen in zijn races tegen olympisch kampioen Ryan Bayley, in de achtste finales, leek hij tot het uiterste te moeten gaan. „Even het achterste van de tong laten zien”, sprak hij na de krachtsexplosie tegenover het persbureau ANP. „Je moet je concurrenten ontmoedigen, elke wedstrijd weer. Ik bouw bewust geen kameraadschappen op, loop een beetje te zeuren en zet een masker op, niemand hoeft te merken hoe ik me voel.”

Niemand zag dan ook aan hem dat hij het verdriet over de dood van zijn oma met zich meedroeg. Zijn ‘tweede moeder', woonachtig naast het huis van zijn ouders in Hierden, overleed een kleine twee weken geleden. „Het was moeilijk, ze was eigenlijk mijn grootste fan. Maar je moet door.” Onder de ogen van zijn ouders en broer Jan op de tribune versloeg Bos gisteren in de ochtenduren de Brit Craig MacLean in twee ritten, Baugé was verrassend in drie races te sterk voor zijn landgenoot Mickaël Bourgain. Bos maakte tegen MacLean, zijn tegenstander in de finale van vorig jaar, al een oppermachtige indruk. In de tweede heat waagde hij zelfs een blik op het tv-scherm. „Ik wilde even kijken waar hij zat”, legde hij later uit. Het vroege tijdstip waarop de halve eindstrijd op het programma stond, beviel hem slecht. „Ik vind het schandalig. De sprint staat bekend als het koningsnummer. Dat programmeer je toch niet om 10 uur ’s ochtends.”

Bos is anderhalf jaar voor de Spelen van Peking de man op wie de sprintwereld jaagt. „Nee, dat geeft geen druk.” Wel wilde hij zijn nieuwe sponsor (Rabobank) en de fietsenfabrikant (Koga) tevreden stellen. „Ik zou me schuldig voelen als ik hier naast de titel had gegrepen.”

Bos weet dat er nog een hoop werk te verzetten is. „Mijn maximum vermogen moet hoger. Ik moet iets meer volume krijgen om de grote versnelling rond te krijgen.” Het is een voortschrijdend proces. Met hier en daar een knipoogje of een duwtje voor de start. „Maar alleen bij jongens van wie je weet dat ze er niet tegen kunnen. Anders zet je jezelf voor gek.”

In de koppelkoers verspeelden Danny Stam en Peter Schep in de slotronden de wereldtitel aan Franco Marvull en Bruno Risi. Beide renners hadden geen antwoord op de ultieme aanval van het ervaren Zwitserse duo. „Balen als het zo uit je handen glipt”, zei Stam, die alleen op het podium stond. Schep werd bij het uitrijden aangereden door een van de Oekraïense deelnemers. De coureur uit Lopik kwam ten val, brak een sleutelbeen en moest worden afgevoerd naar een ziekenhuis. In augustus vorig jaar schakelde een val ook al Stams partner Robert Slippens uit. Die keerde pas in februari terug op de piste.

De tranen vloeiden rijkelijk bij Joan Llaneras, man van Mallorca die zaterdag de wereldtitel op de puntenkoers veroverde. De 37-jarige Llaneras vormde jaren een succesvolle combinatie met de Catalaan Isaac Galvez, met wie hij twee keer de wereldtitel koppelkoers veroverde. Galvez kwam in november bij een val in de zesdaagse van Gent om het leven.

Bekijk alle uitslagen op www.uci.ch en feliciteer Theo Bos op www.theobos.com