Het `open skies`-akkoord heeft pijnlijk effect

Meer luchtvaartmaatschappijen op de trans-Atlantische routes, lagere prijzen, veel meer vluchten (NRC Handelsblad, 23 maart). De luchtvaart is allerminst schoon. Het kan dus niet anders, het milieu is in hoge mate de dupe van het recente `open skies`-verdrag tussen de Verenigde Staten en de Europese Unie. Het gaat om enorme hoeveelheden CO2, die op kortere en langere termijn een extra impuls aan het broeikaseffect geven. Vreemd dat de EU, die nog maar kortgeleden met veel stelligheid haar ambities rond het tegengaan van het broeikaseffect formuleerde, met dit verdrag akkoord ging.

Het `open skies`-akkoord heeft nog een extra pijnlijk effect. De EU - en dus ook de Nederlandse regering - slaat met het verdrag de gewone burger bijna alle moed uit handen om zelf nog maar iets aan het klimaatprobleem te doen. Iedere spaarlamp, ieder graadje verwarming lager, ieder bespaard autoritje valt immers in het niet bij de nu gegenereerde structurele verhoging van het broeikaseffect. Het is heel gemakkelijk bij gelegenheid bij Al Gore, Merkel, Blair of Balkenende aan te schuiven en hun mooie boodschappen over het klimaat te delen. Het gaat echter vooral om de daden daarna. Geloven op maandag, heette dat vroeger. Het nu gesloten luchtvaartverdrag tussen de EU en de VS laat niets daarvan zien. Het is in zijn mega-effecten alleen maar ontmoedigend voor al diegenen die dwars tegen de stroom in zich toch nog voor een schone toekomst willen inzetten. Zo bezien wordt door het verdrag het milieu twee keer gepakt.