Weinig interesse in het Europese spel

Luuk van Middelaar stelde in Opinie & Debat van 17 maart terecht dat Europa geen `knutselproject` meer is, maar `dwingende politiek`. Zijn heldere betoog wijst er bovendien op dat de Nederlandse parlementariërs hierin een belangrijke rol te vervullen hebben en het is dan ook `tijd dat ze de kleedkamer uitkomen`.

Van Middelaar benoemt hiermee een belangrijk probleem. Enerzijds zijn de leden van de Tweede Kamer direct gekozen en zij zouden daarom een belangrijke rol kunnen spelen in de legitimatie van de Europese besluitvorming - de pogingen om de invloed van de nationale parlementen in de EU te vergroten sluiten hier nadrukkelijk bij aan.

Anderzijds lijken de meeste parlementariërs weinig of geen interesse te hebben voor wat Van Middelaar het `Europese spel` noemt. Het levert hun weinig tot geen media-aandacht op en er is blijkens onder andere een op 12 december 2003 door de Volkskrant gepubliceerd onderzoek (`Een eiland in de EU? `Vlieland misschien``) zelfs reden om te twijfelen aan hun kennis over de Europese mores. De terughoudendheid (en het provincialisme) waarmee veel Nederlandse politici sinds het referendum van 2005 over Europa praten is tekenend voor bovenstaand probleem.

In deze context is het ook verontrustend om te moeten lezen dat de PvdA`er Luuk Blom vindt dat hij ”niets te maken [heeft] met de stand van zaken in de discussies elders in Europa” (NRC Handelsblad, 20 maart ). Een beter bewijs van zijn stelling had Van Middelaar zich niet kunnen wensen.