Taikonauten

chinees_rak.jpgVanochtend een vraag: hadden we het Chinees-Russische ruimteprogram al? Kosmonauten en taikonauten gaan namelijk samenwerken. Dat blijkt vorig jaar al afgesproken.

Een nieuwe ruimterace, de VS tegen China/Rusland? Lijkt me sterk: indertijd liep de ruimterace synchroon met de ontwikkeling van intercontinentale kernraketten, dat militaire element ontbreekt nu. Bovendien werkt China ook met Europese partners samen.

In 1957, toen Rusland de Spoetnik lanceerde, mopperde Mao dat China ‘nog geen aardappel de ruimte kan inschieten’. (Op dat aardappelthema kwam men nog terug) Nu snoeft de baas van het Russische ruimteprogramma  ‘dat wij nog steeds dertig jaar op China voorlopen’. Russische kranten zijn daar niet gerust op. Waarom schieten wij dan veertig jaar oude Soyuz-raketten af? 

Waar Russische ambities zich beperken tot geld verdienen aan ruimtetoeristen, zijn de Chinezen goed bezig. Vijf jaar na de eerst taikonaut ontvouwde China  ambitieuze plannen. Wetenschappelijke satellieten, maansondes, met de Russen naar Phobos, een maan van Mars, en dat al in 2009. ‘En in 2030 willen de Chinezen hun bemande maanbasis’, zei mijn assistente opgewonden.

Maar eerst een paar Chinese bases in Siberië, grapte ik. In de pers zetten ze de Chinezen nog steeeds weg als hardwerkende, fantasieloze robots, maar er is een ondertoon van angst. Leuk, die raketten, en fijn dat China twee miljard dollar investeert in de Siberische regio Krasnojarsk, maar ’terwijl wij Russen kibbelden en ons eigen verleden zwart maakten, bouwden zij autofabrieken en vijf ruimtevaartcentra. Wie heeft dan toekomst?, gromt communist Zjoeganov.