Experiment oké, maar niet te groots

De 19-jarige Kate Nash zingt antifolk op London Calling: tongue-in-cheekfolk.

Ze wilde eigenlijk actrice worden, maar een gebroken voet veranderde haar leven.

Rewind naar eind 2005: de zeventienjarige Kate Nash uit Londen wil actrice worden. Ze doet auditie bj het gerenommeerde Old Vic-theater, in Bristol, maar wordt afgewezen. Als troost gaat ze naar de film Brokeback Mountain. In de bioscoop valt ze van de trap. Ze breekt haar enkel.

Fast forward – woensdag 21 maart, 2007: de negentienjarige Kate Nash zit in een busje op weg van Londen naar Sheffield. Daar geeft ze vanavond het eerste concert van haar eerste Britse tournee. Kate Nash is bezig popzangeres te worden: vrijdagavond 30 maart staat ze op het London Calling-festival in Paradiso, Amsterdam.

Wat is er gebeurd tussen Brokeback Mountain en maart 2007? Kate Nash moest een tijdlang thuis zitten met haar voet in het gips. Als afleiding gaven haar ouders haar een gitaar. Nash leerde zichzelf gitaar spelen, begon liedjes te schrijven en te zingen. Zodra ze genezen was zocht ze naar plekken om op te treden. Samen met een stel bevriende beginnende muzikanten kon ze spelen op het anti-folkfestival in Brighton, en op verschillende ‘open mic’-avonden in Londen.

Op haar MySpace staan vier eigen liedjes, zoals Merry Happy en Caroline’s A Victim. Nash blijkt een veelzijdige zangeres met een opmerkzaam oog voor de perikelen in het leven van haar vriendinnen, en van haarzelf. Ze verwerkt deze ervaringen tot twinkelende liedjes waarin net zo vaak een gammel hiphopritme als een akoestische gitaar voorkomt.

Vandaag zit Kate Nash met twee muzikanten en een paar technici in de auto op weg naar Sheffield. Ze vertelt, per telefoon, over wat haar te wachten staat. Voor een zangeres aan het begin van een eerste tournee, die tussendoor bezig is met haar eerste cd, klinkt ze opmerkelijk kalm.

„We halen zo de drummer Elliott op, en dan mijn bassist, Jay. Ik speel zelf gitaar en piano. Of dit mijn ideale bezetting is? Ja, ik ben blij met Jay, hij speelt behalve basgitaar ook gewoon gitaar en synthesizer. Zo kunnen we een beetje afwisselen.”

Had Nash voor haar gebroken voet al eerder muziek gemaakt? „Ik speel al piano sinds mijn zevende. Ik schreef ook liedjes toen ik klein was. Maar daar was ik een paar jaar geleden mee gestopt. Toen richtte ik me op het toneel spelen. Dat blijkt nu wel een gunstige achtergrond. Ik voel me erg op mijn gemak op het toneel. Ik heb geen plankenkoorts en vind het leuk om met het publiek te praten.”

Mede dankzij voorspraak van bewonderaarster Lily Allen heeft Nash inmiddels een platencontract – dat wil zeggen, ze gaat volgende week tekenen (bij Fiction, onderdeel van Polydor). Een paar weken geleden begon ze in de studio met de opnamen van haar debuut-cd. „Wat op MySpace staat, zijn demo’s. Die heb ik bijna helemaal thuis in mijn eentje gemaakt. Ik vond op mijn laptop het programma GarageBand, daarmee kun je op een simpele manier muziek maken. Ik heb er hiphopbeats mee gemaakt. Die liedjes voer ik nu in de studio opnieuw uit.”

„Het is ongelooflijk hoeveel mogelijkheden ik ineens heb. Ik kan een orkest laten komen, een blazerssectie, sessiemuzikanten, wat ik maar wil.” En wat wil Nash? „Ik wil graag experimenteren. Maar het moet niet al te groots worden. Ik hou van een lo-figeluid. Ik ga wat experimenteren met een paar blazers, dat lijkt me een mooie toevoeging.”

Kate Nash wordt soms ingedeeld bij de ‘antifolk’ waar ook Regina Spektor, Devendra Banhart en Jeffrey Lewis toe worden gerekend. Wat is antifolk? „Antifolk is minder serieus dan de ‘klassieke’ folkmuziek, meer tongue in cheek.”

Waar groeide Nash zelf mee op? „Mijn moeder is Iers, dus thuis hoorde ik veel Ierse volksmuziek, van The Dubliners bijvoorbeeld. Maar ook Johnny Cash en Willie Nelson. Zelf hield ik altijd erg van hitparademuziek. Tot mijn zestiende ging ik vooral naar r&b-concerten: Destiny’s Child of Alicia Keys, in het Wembley Stadion.” Ze lacht: „Daarna ontdekte ik pas dat er ook zoiets bestond als een ‘indie-band’ die concerten geeft in gezellige, kleine clubs. Ongeveer zoals ik nu.”

Nash’ muziek vind je op MySpace.com/katenashmusic