Een stemming rijker, maar een illusie armer

Helpers weg, tweede ronde. De komende vier weken moeten ABN Amro en haar tegenstrevers hun achterban mobiliseren. Inzet: de toekomst van de bank. Hoeveel stemmen om te winnen?

Kom vooral stemmen, maar maak u geen illusies. De uitslag van de stemming op de aandeelhoudersvergadering van 26 april over de toekomst van ABN Amro is uitsluitend een advies. Zegt de top van de bank.

ABN Amro publiceerde vanochtend de agenda voor haar aandeelhoudersvergadering. Speciaal voor de buitenlandse bezoekers heeft de bank een korte les Nederlands vennootschapsrecht opgenomen. De uitslag van een stemming op de vergadering is geen instructie, maar een niet-bindend advies. Kortom: het bestuur bestuurt, de commissarissen houden toezicht en de aandeelhouders...?

Ja, wat doen de aandeelhouders? Zij mogen over vier weken praten en stemmen over vijf voorstellen van de activistische aandeelhouder The Children’s Investment Fund (TCI) . Dit fonds bezit nu naar eigen zeggen 2 procent van de ABN Amro-aandelen.

De twee meest verregaande voorstellen van TCI, gehele of gedeeltelijke verkoop van de bank en uitkering van de opbrengsten aan beleggers, wijst ABN Amro klip en klaar af. Stem tegen, is het advies van de bank. Op de drie andere voorstellen van TCI (onderzoek een fusie, breng binnen zes maanden verslag uit en doe geen grote overnames) reageert de bank schouderophalend. Dat doen we eigenlijk al, zie de onderhandelingen met het Britse Barclays over een fusie. Daarom „zien wij geen reden voor de aandeelhouders om in te stemmen met deze voorstellen”, zegt ABN Amro.

Met de publicatie van de agenda wordt de ‘brievenstrijd’ tussen ABN Amro en de twee activistische beleggers TCI en Tosca een stemmenstrijd. Helpers weg, tweede ronde. Sinds de brief van TCI op 21 februari publiek werd is zeker eenderde van de aandelen van ABN Amro van eigenaar gewisseld. Hoeveel steun de speculanten kunnen mobiliseren, is voor de buitenwereld onduidelijk. Hedgefondsen publiceren niet regelmatig overzichten van hun beleggingen.

De enige bekende grootaandeelhouder, met ruim 5 procent stemrecht, is bank en verzekeraar ING die, zo willen hardnekkige geruchten, zelf met ABN Amro over samenwerking heeft gepraat.

TCI en andere hedgefondsen nemen meestal een zakenbank in de arm, of zij gaan zelf de boer op. Ze moeten beleggers winnen om hun zin te krijgen. Op die manier hielden de hedgefondsen het tegenstribbelende Luxemburgse staalbedrijf Arcelor vorig jaar onder druk om toch in te stemmen met het overnamebod van concurrent Mittal. De fondsen die de brief aan Arcelor tekenden hadden zo’n 20 procent van de aandelen, een percentage dat nu ook de ronde doet als het gaat om hun belangen in ABN Amro.

Op de aandeelhoudersvergadering zelf laten de speculanten hun activisme in hun eigen voordeel werken: zij komen zeker, en gaan stemmen. Veel andere beleggers doen dat niet. Op een cruciale vergadering vorig jaar van het industriële conglomeraat Stork, dat in de clinch ligt met twee activistische beleggers, bleef de helft van de stemgerechtigden thuis. Zulke lage opkomstpercentages geven aan dat een kwart van de aandelen genoeg kan zijn om de stemming te winnen.

De uitkomst van de stemming mag ABN Amro dan wel als een advies interpreteren dat na rijp beraad wordt genegeerd, voor de hedgefondsen is het een bouwsteen voor een vervolg. Voor een nieuwe vergadering, met drieste eisen (commissarissen, ontsla het bestuur). Of voor een rechtszaak.

De hamvraag wordt: wat gebeurt er als ABN Amro en Barclays nog vóór de vergadering van 26 april een fusie aangaan, maar de hedgefondsen een intermezzo willen inlassen. Dat moet andere banken ruimte bieden een hoger bod te doen. TCI-directeur Christopher Hohn heeft in het Britse weekblad The Economist president-commissaris Arthur Martinez van ABN Amro al met een rechtszaak gedreigd als de commissarissen bestuursvoorzitter Rijkman Groenink en diens collega’s hun gang laten gaan. Zulke uitlatingen vallen vaak niet goed bij Nederlandse rechters, die kiftende beleggers en bestuurders juist een dialoog voorhouden.

Maar het hoeft Hohn ook niet om het winnen van een rechtszaak te gaan, maar om een hogere beurskoers. De deur naar andere bieders dan Barclays heeft ABN Amro inmiddels zelf opengezet. Als fusiebesprekingen met Barclays mislukken, blijft ABN Amro in zichzelf geloven (2007: oogstjaar). Maar zij belooft ook naar ‘andere alternatieven’ te kijken.

Dat kan, zo leert de ervaring, van alles zijn: van een superdividend tot en met een nieuw bod. Het enige wat nu nog ontbreekt is zo’n groot formaat reclamebord dat makelaars aan de nieuwbouwtorens naast het ABN Amro-hoofdkantoor aan de Amsterdamse Zuidas hebben hangen. Mooie bank, hè. Kopen?

Breaking views: pagina 17