Australië zoekt zwemheld

Alleen bij de opening, met een rol voor legende Ian Thorpe, was het stadion bij het WK zwemmen vol. Australië houdt na het afscheid van Thorpedo een bad vol talent over.

Het waren er niet veel, maar de toeschouwers die er waren slaakten zondag een zucht van verlichting toen de Australische estafettevrouwen beslag legden op de eerste gouden medaille in het tijdperk na Ian Thorpe. Gisteravond volgde er nog één, voor Madame Butterfly Libby Lenton.

Er is dus nog leven na Thorpedo, de zwemlegende die het thuispubliek in Australië jarenlang aan zijn voeten had – totdat hij eind vorig jaar ineens stopte, 24 jaar oud pas. Thorpe sloot zijn imposante carrière in november af met vijf olympische gouden medailles, elf wereldtitels en dertien wereldrecords.

Hoewel de officiële mededeling over zijn afscheid niet helemaal onverwacht kwam omdat hij al sinds de Spelen van 2004 geen wedstrijd meer had gezwommen, zadelde de zwemmer met zijn pensionering de WK-organisatie in Melbourne wel op met een probleem. Het organiserende land had graag gezien dat de nationale zwemploeg zou kunnen meeliften op een nieuwe goldrush van het wonderkind uit Sydney – en het ideale uithangbord voor de WK.

Niet voor niets speelde Thorpe een speciale rol tijdens de officiële opening tien dagen geleden. De zwemlegende was aanwezig bij de ceremonie in een zwart maatpak, niet in zwart zwempak. Aan de badrand gaf Thorpe toe dat hij gemengde gevoelens had over zijn besluit. Sommigen in het publiek kregen een sprankje hoop dat hij iedereen voor de gek had gehouden toen hij zei: „Een van die gevoelens is dat ik heel graag dit bad in wil duiken om te zwemmen.” Om er hoofdschuddend aan toe te voegen: „Gaat niet gebeuren.”

Het publieke optreden van Thorpe was geen aanleiding voor het publiek om massaal kaarten te kopen voor het evenement in de Susie O’Neill Pool zoals het tennisstadion langs de Yarra River tijdelijk heet. No Thorpey, no fun, luidt de uitleg in de cafés in Melbourne.

Dat blijkt uit de bezoekeraantallen die dramatisch lijken uit te vallen voor de organisatie. Gisteravond zwommen nieuwe Australische vaandeldragers als Libby Lenton en Jessicah Schipper naar goud en zilver op de 100 meter vlinderslag, maar het stadion, met op dit moment een capaciteit van ruim 11.000 toeschouwers, was nog niet voor de helft gevuld. Alleen bij de openingsceremonie was de tot zwembad omgetoverde Rod Laver Arena uitverkocht – mede dankzij het optreden van Thorpe.

Een van de grootste teleurstellingen is het ontbreken van het vervolg van de tweestrijd tussen Thorpe en de ook zeer populaire Pieter van den Hoogenband. De Australiërs moesten het vandaag op de 200 meter vrij doen met een gevecht tussen Hoogie en de Amerikaan Michael Phelps, de nummer drie uit de legendarische olympische finale van Athene – die Thorpe won. Nog steeds wordt er in Australië aan gerefereerd als de Race of the Century. Overigens zat Thorpe, tegenwoordig met baard, vandaag gewoon op de tribune.

Australië zoekt ondertussen naar nieuwe helden. Niemand twijfelt eraan dat Phelps deze week de rol van Thorpe als gouddelver overneemt. Bij de vrouwen is dat de Française Laure Manaudou. Beiden worden getipt voor zes of zeven gouden medailles.

De Australische hoofdcoach Alan Thompson dekt zich al in tegen eventuele tegenvallers. Hij prees onlangs de vooruitgang die de andere landen hebben behaald en zei dat hij ook tevreden is met iets minder dan de 25 medailles van de vorige WK.

Toch houdt de Australische ploeg een bad vol met talent over waar de meeste landen jaloers op zijn. Het zijn vooral vrouwen: Libby Lenton (22) Jessicah Schipper (20), Jodie Henry en Leisel Jones (21) zijn zwemsters van wereldklasse die gouden medailles en wereldrecords in handen hebben gehad – en de erfenis van Inge de Bruijn hebben verdeeld.

Van de dertien gouden medailles die Australië in Montreal haalde, visten de vrouwen er tien uit het bad. „Ze zijn alleen maar sterker geworden”, zegt Thompson. Met name Leisel Jones is vrijwel onaantastbaar geworden, op de schoolslag.

Bij de mannen ligt het iets ingewikkelder. Het is volop in wederopbouw rond Australië’s grote man Grant Hackett, die al jaren heerst op de langere afstanden, met name de 1.500 meter vrij. De zwemmer uit Gold Coast veroverde de WK-titel in Perth (1998) en verloor sindsdien nooit meer een medaillerace.

Hackett, pas 26 jaar oud, vormt met Thorpe en Phelps een zeer select gezelschap zwemmers dat tijdens één WK drie individuele nummers wist te winnen. De finale van zijn favoriete nummer, de 1.500 meter van komende zondag, moet een hoogtepunt worden voor het Australische publiek. Tot bezorgdheid van de fans verloor Hackett deze week zijn 400 meter-titel aan de Zuid-Koreaan Park.

De herinnering aan Thorpe blijft. „You made the impossible possible”, galmde het vorige week met enige weemoed door het stadion, terwijl Thorpey op een beeldscherm zijn carrière voorbij zag trekken. Misschien wil hij het nog eens over doen.