Wraak gedwarsboomd door een oude geliefde

De graaf van Monte Cristo door het Nationale Toneel.

Tournee t/m 9 juni. Inl. :www.nationaletoneel.nl

***_

Het toneelstuk De Graaf van Monte Cristo is gebaseerd op de 19de-eeuwse avonturenroman van Alexandre Dumas. Het gaat over een onschuldig veroordeelde zeeman die uit de gevangenis ontsnapt en na twintig jaar terugkeert om wraak te nemen, vermomd als godgelijke graaf.

Bewerker Sophie Kassies en regisseur Johan Doesburg maken er bij het Nationale Toneel ouderwets verhalend toneel van zoals je het nog zelden ziet. Een epos van vier uur, met korte pauze, tientallen personages. In het spel bouwt Doesburg veel humor en ironie in, met als gevaar dat dit de potsierlijkheid van alle plotwendingen te veel blootlegt. Stefan de Walle, in de hoofdrol, toont wederom aan een groot acteur te zijn, die met gemak een groot toneelstuk kan dragen. De humor komt vooral van Mirjam Stolwijk, die op robuuste toon een speculerende bankiersvrouw en een Corsicaanse smokkelaar speelt. Verder verdient Camilla Siegertsz alle lof voor haar rol van Mercédès, de oude geliefde van Monte Cristo, die zijn terugkeer met gemengde gevoelens aanschouwt.

Kassys heeft de verhaallijnen hier en daar gestroomlijnd en veranderd. Het stuk blijft echter plot driven en niet character driven, wat zo zijn nadelen heeft. De ingewikkelde verwikkelingen leiden tot kortademigheid en er is geen tijd om de personages wat meer vlees te geven. De belangrijkste wijziging is het vergroten van de love interest, het vergroten van de rol van Mercédès. Zij stelt als voorwaarde dat de graaf stopt met zijn wraakexercitie. Die ingreep zorgt voor dramatische meerwaarde doordat Monte Cristo, anders dan in het boek, weerwoord krijgt, en een dilemma: kiest hij voor de god van de liefde of voor de god van de wrake?