Solo

„Dat ik veertig jaar lang geen soloplaat meer had gemaakt, heb ik me achteraf pas gerealiseerd – en ik vond het zelf ook verbazend. Mijn eerste elpee, Achter glas, was uit 1967. Toen ik Elly ontmoette, hadden we elk onze eigen liedjes. Een jaar later zijn we gehuwd en als vanzelfsprekend werden we vanaf toen uitgenodigd om samen te komen optreden. Een beetje tegen wil en dank zijn we daardoor een duo geworden. Maar we hebben nooit een duo willen zijn in de trant van: vrouwtje zingt mooi en mannetje speelt mooi gitaar. We hebben altijd onze eigen insteek gehad als het om het schrijven van liedjes ging.”

Rikkert Zuiderveld (60) is de dichter-zanger op de poëtisch getinte cd Solo, die gistermiddag ten doop is gehouden in het Koningstheater in Den Bosch. Het is zijn eerste in veertig jaar. Wel heeft hij in de tussentijd, samen met zijn vrouw Elly Nieman, honderden liedjes en tientallen albums gemaakt. Ze werden bekend als Elly & Rikkert, eerst in het luisterliedjesgenre van de jaren zestig, daarna in hippiesferen en sindsdien al ruim drie decennia lang als christelijk duo – hoewel nu iets minder streng in de leer dan in het begin. Op zijn solo-cd bezingt Zuiderveld vooral de liefde, maar ook een ochtend in Rome, een winteravond in Drente en – als cabaretesk bonusnummer – de televisiedominees uit Amerika.

„Er was geen dwingende behoefte om heel specifiek mijzelf te profileren. Maar toen we op een gegeven moment alle twee wat liedjes hadden liggen, leek het ons een aardig idee om elk gelijktijdig met een solo-cd te komen. Het probleem was alleen dat Elly het erg druk heeft met haar kleuterprogramma Elly en de wiebelwagen voor de EO. Daarop heb ik gezegd: dan ga ik alvast beginnen. Het was prettig weer eens helemaal zelf te beslissen hoe het zou klinken. Als je zulke beslissingen altijd samen neemt, kom je al gauw op een gemiddelde uit. Voor deze cd wilde ik de klank van een bandje, met muzikanten die alles in één keer samen konden spelen en ook wisten welke teksten ik daarbij zou zingen. Als ik over borsten zing, wil ik dat je als muzikant borsten ziet, ook al speel je bas. Dat geeft veel dynamiek; de muzikanten gaan echt mee met wat ik zing.

„Er staat één duetje op, dat ik aanvankelijk samen met Elly zou zingen. We hadden dat live al een paar keer gedaan. Maar in de studio zei de dochter van onze accordeonist Jan Borger dat zij het leuk zou vinden om dit liedje samen met mij te zingen. Dat werd een treffende combinatie: mijn wat bruiner geworden stem met háár jeugd. Als ik alle duetten altijd met Elly zou zingen, loop je natuurlijk het risico dat het uiteindelijk een beetje klef wordt. Elly heeft nog wel wat koortjes meegezongen, maar in het cd-boekje staat ze nergens vermeld. Ze zei: noem mij maar Zuster Alma. Dat hebben we gedaan. Het is dus niet zo dat haar naam heel bewust is weggelaten. Het is een knipoog, meer niet.

„We hebben altijd een beetje aan de rand van het commerciële gebeuren gezweefd. Dat was een bewuste keuze in de hippietijd, toen we ons onttrokken aan het reguliere burgermansbestaan. Dat is zo gebleven toen we daarna christen werden. Nu hebben we, vind ik, wel een modus gevonden om naar alle kanten te communiceren. Hoewel we nog steeds geen showtypes zijn die graag in de privébladen staan. Maar tegen het image dat we hebben, valt niet te knokken. Het beste is: gewoon doorgaan met de dingen te doen die we graag willen doen.”

Rikkert Zuiderveld: Solo. E&RCD011