Met zilveren melkbus naar België

Wouter Weylandt won als eerste de Ronde van het Groene Hart. De Belg was verbaasd over het veilige parcours. „Ik was geschrokken dat ik naar Nederland moest.”

Erik van der Walle

Hollandse wind, een ronde ter promotie van het Nederlandse Groene Hart en een Belgische winnaar. Wedstrijdorganisator Herman Brinkhoff was gisteren tevreden met de 22-jarige Wouter Weylandt die als eerste na 203 kilometer de finish in Woerden bereikte. Niet alleen omdat de jonge coureur afkomstig was van één van de vier ProTour-ploegen (Quickstep) die aan de nieuwe ronde deelnamen. Maar vooral ook omdat hij precies de woorden sprak die Brinkhoff graag wilde horen.

„Ik was eerst geschrokken dat ik in Nederland moest koersen. Precies voor al die belangrijke Vlaamse wielerkoersen die eraan komen, dan wil je niet vallen. Maar het viel me vandaag heel erg mee. Ik heb geen moment schrik gehad”, aldus Weylandt die in de sprint verrassend te sterk bleek voor de Australische Rabobank-renner Graeme Brown.

Nederlandse wedstrijden staan voor buitenlandse coureurs gelijk aan veel draaien, nog meer drempels en gevaarlijke wegversmallingen. En dus ongelukken. De ronde die het belang van het Groene Hart meer op de kaart moet zetten, kende vooral brede wegen zonder belemmeringen. Brinkhoff zag slechts twee valpartijen gebeuren. „Ik hoop dat ook andere ProTour-ploegen hebben kunnen zien dat het gevaarlijke imago dat Nederlandse koersen hebben niet voor deze ronde geldt.”

Brinkhoff had nog meer redenen om tevreden te zijn, ook al mocht hij – één dag na Milaan-Sanremo – geen topbezetting verwelkomen. De directe uitzending op SBS6, die vanwege een vliegverbod rond Schiphol bijna een uur werd onderbroken, zorgde ervoor dat veel renners zich in beeld wilden rijden. En met een flinke bries uit het oosten zorgde dat voor een levendige wedstrijd, met volop waaiers en afvallers. „Het leek wel een amateurkoers in het begin. Tijdens de neutralisatie in Leiden hadden de renners al de grootste moeite om zich in te houden”, aldus Brinkhoff.

En Weylandt was zondag niet alleen de sterkste, maar ook de slimste. Hij doorzag dat de Australische Raborenner Graeme Brown perfect in stelling werd gebracht door de uitstekende rijdende Joost Posthuma. Die sleurde zo hard aan de kopgroep van twaalf renners dat hij zelfs enkele tientallen meters loskwam. „Maar ik zat er echt niet op te wachten om alleen naar de finish te rijden. Mijn benen waren al helemaal volgelopen”, aldus Posthuma.

Weylandt bleek na ruim 200 kilometer met een gemiddelde van ruim 46 kilometer nog de meeste reserves te hebben. Hij reed iedereen uit het wiel. „Een plezante wedstrijd” concludeerde hij na afloop. Alleen al vanwege de uitgereikte prijzen: een verzilverde melkbus en het gewicht van de renner in Woerdense kaas, 77 kilogram.