Jack goes boating

jack.jpgAlthans, dat is hij van plan. In Central Park. Komende zomer. Maar Jack kan helemaal niet roeien. Is eigenlijk een beetje bang voor water.

Jack is niet echt. Jack is het personage dat nu gespeeld wordt door Philip Seymour Hoffman, in een (relatief) klein New Yorks theater. Philip Seymour Hoffman won vorig jaar nog een Oscar voor zijn rol in Capote, maar hij is zo’n acteur die liefst zo min mogelijk in Los Angeles rondhangt, liever op de fiets naar zijn werk in het theater gaat. En in een stuk staat waarvoor de moeder van zijn kind de kostuums ontwierp.

Ik zag het stuk, schreef er in de papieren krant deze recensie over. Dat is zo mooi aan het New Yorkse toneel. Niet echt spannend of vernieuwend, hoorde ik eerder van de Nederlandse Erwin Maas (die hier als regisseur een topopleiding genoot).

Maar wel vol grote namen. Ik zag vorig seizoen Cate Blanchett, een paar maanden geleden Julianne Moore, twee weken geleden Vanessa Redgrave en nu dan Philip Seymour Hoffman. Julia Roberts heb ik maar overgeslagen. Ze werd door recensenten afgemaakt. Zo zijn die New Yorkers dan ook wel weer. Grote namen, prima. Maar ze moeten wel kunnen acteren.

En hoe het met Jack afloopt? Mwah. Hij heeft flink wat tics (waaronder het eindeloos schrapen van zijn keel), maar hij slaat zich door het leven heen. Allemaal dankzij een walkman die hij met zich meesleept. Erin een cassettebandje met dit liedje. Heeft een positive vibe, zegt Jack. En geforceerd vrolijk gaat hij verder.