Geen specialiste, wel wereldkampioen

Lornah Kiplagat (32) werd wereldkampioen veldlopen in haar geboorteland Kenia. Ze liep het slot van haar race met de Nederlandse vlag, wat voor Kenianen vreemd moet zijn geweest.

Met een big smile en een extra flesje Fanta liet Lornah Kiplagat zich zaterdag alle feestelijkheden rond haar persoon welgevallen. Onmiddellijk nadat de Nederlandse in haar geboorteland Kenia wereldkampioen veldlopen was geworden, vierden familieleden en honderden supporters uit Iten en Eldoret, twee plaatsen uit haar geboortestreek, uitbundig feest. En ’s avonds op de traditionele party van de internationale atletiekfederatie liet ze zich het extra glaasje prik goed smaken. Want Kiplagat was een zéér tevreden atlete. En daar was alle reden toe, want ze behaalde de wereldtitel in Mombasa op indrukwekkende wijze.

Aan meer uitspattingen waagde Kiplagat zich niet. En plichtsgetrouw als ze is, liep de kampioene gisterochtend om zeven uur al weer uit op het strand van Mombasa, om zich pas rond lunchtijd een extraatje in de vorm van een vismaaltijd te veroorloven.

Hoe succesvol Kiplagat ook is geweest – in 2005 werd ze in Tilburg ook al Europees kampioen – ze stopt voorlopig met veldlopen. „Dit is een hoogtepunt en valt niet te verbeteren”, zegt haar echtgenoot, trainer en manager Pieter Langerhorst telefonisch vanuit Mombasa. „In principe ligt de cross haar ook niet zo. Maar de wereldtitelstrijd in Mombasa was een unieke kans, omdat het harde parkoers en de weersomstandigheden in haar voordeel waren. Maar Lornahs doelen liggen op de weg en de baan. Lopen in de kou en de modder is niet echt aan haar besteed.”

Maar als de ondergrond hard is, de thermometer 34 graden Celsius aangeeft, de omgeving vertrouwd is en Kiplagat zich perfect heeft voorbereid, staat er geen maat op haar prestatie, bleek in Mombasa. De Nederlandse liep zó hard, dat de drie Ethiopische specialisten – Tirunesh Dibaba, Meselech Melkamu en Gelete Burika – niet konden volgen. Kiplagat won met groot vertoon van macht en liep de laatste meters met de Nederlandse vlag om haar schouders, wat voor Kenianen een onwezenlijk gezicht moet zijn geweest.

Kiplagat gaat zich nu voorbereiden op de marathon van Londen, die op 22 april wordt gehouden. Hoewel ze met een tijd van 2.34,43 het Nederlandse record in bezit heeft en al eens tweede in Chicago en derde in New York eindigde, is de atlete niet echt tevreden over haar prestaties op de marathon. Te vaak kreeg ze te maken met een inzinking op de laatste tien kilometer. Kiplagat hoopt in Londen te profiteren van de intensieve voorbereiding op het WK veldlopen en de positieve gemoedstoestand waarin ze verkeert. Want er is haar veel aan geleden om eens een grote marathon te winnen.

Na ‘Londen’ richt Kiplagat haar vizier op de WK baanatletiek in Osaka, waar ze zo goed als zeker op de 10.000 meter start. Want ook op die afstand wil ze zich bewijzen, omdat Kiplagat bij zowel olympische, Europese als wereldkampioenschappen steeds buiten de prijzen viel. En telkens ging het mis, omdat anderen in de eindsprint profiteerden van haar hoge tempo. Dat ervoer ze als heel frustrerend. Maar Kiplagat had geen keus, omdat ze niet snel genoeg is in een eindsprint. Vandaar dat de manier waarop ze wereldkampioen veldlopen werd haar goed deed. De atlete was eindelijk in staat een dusdanig hoog tempo te onderhouden, dat zelfs haar grootste concurrentes moesten passen. Dat biedt perspectief.