Discriminatie oudere werknemers is stuitend

Het commentaar `Geen vast recept voor oudere werknemers` (NRC Handelsblad, 17 maart) over de discriminatie van oudere werknemers is mij uit het hart gegrepen. Ook ik erger mij al jarenlang aan de volstrekte wereldvreemdheid van de Haagse politici als het gaat om de mechanismen op de arbeidsmarkt. Het heeft geen enkele zin oudere werkzoekenden alsmaar onder druk te zetten om een baan te vinden als de gemiddelde werkgever zijn deur gesloten houdt voor iedereen boven de 35 jaar. In dat licht is ook het weer invoeren van de sollicitatieplicht voor werklozen van 57,5 jaar en ouder een absolute gotspe.

Hoewel ik blij ben met de aandacht die het artikel besteedt aan bovenbeschreven problematiek, moet ik helaas constateren dat de kans om het beeld meer in balans te brengen wordt gemist. Ik doel op het feit dat een werkgever voor werknemers die op 1 januari van willekeurig welk jaar 54,5 of ouder zijn, geen basispremie voor de WIA en WAO hoeft te betalen. Ook voor iemand van 50 jaar of ouder die hij in dienst neemt, is geen basispremie verschuldigd. In 2007 bedraagt de hoogte van de basispremie 5,4 procent van het loon. In dit opzicht zijn oudere werknemers goedkoper dan jongere.