Vijf kisten vol water

Het Water Toolkit project maakt kinderen wijzer over waterbouw. Valt er wel eens iemand overboord?Jacqueline Kuijpers

De pers zit eerste rang in de aula van basisschool Op Dreef in Nieuw Vennep. Ana (10), Kyung (9), Kenz (11) en Lesley (10) volgen namens de schoolkrant de gastles van ingenieur Mark Bot, werkzaam bij waterbouwer Van Oord. Hij bezoekt de school vandaag in het kader van het Water Toolkit project, waarin kinderen met allerlei facetten van water en waterbouw kennismaken.

Mark Bot begint met een filmpje over baggeren, daarna mogen de kinderen vragen stellen. In een aantekeningenboekje schrijft verslaggeefster Ana – perskaart aan een keycord om haar hals – de antwoorden bij de vragen die het viertal heeft bedacht. En noteert ze de vragen die klasgenootjes stellen. Dat zijn er heel wat. De jongens en meiden vragen Mark Bot het hemd van het lijf. Bijvoorbeeld of de mannen van Van Oord harpoenen bij zich hebben om zich te verweren tegen gevaarlijke zeedieren. Of er wel eens iemand overboord is gevallen. Waar Mark Bot overal al gewerkt heeft op de wereld. En hoeveel hij verdient. Opvallend is dat geen van de kinderen vraagt naar milieuvervuiling. En Ana vraagt pas iets over vrouwen in de baggerwereld als dat haar – door de andere pers – is ingefluisterd.

Wat de kinderen wel bezighoudt is de klimaatverandering. Kenz: “Ik heb op het Jeugdjournaal gehoord dat de Noordpool gaat smelten en dat Nederland dan onder water gaat lopen. Doen jullie daar ook iets aan?” Mark Bot knikt. “Als wij niets zouden doen dan zou de helft van Nederland onder water lopen.” “Maken jullie de dijken dan hoger?” Mark Bot: “Ja, hoger en steviger. Maar we kunnen ook vóór de stranden zand spuiten. Dan breken de golven eerder en zijn ze minder gevaarlijk.” Kenz: “Als Nederland overstroomt, in welk jaar gebeurt dat dan?” Mark Bot: “We doen juist al die dingen om te zorgen dat het niet overstroomt.” “Ja maar áls?” dringt Kenz aan. “Tja, dat weet je nooit”, zegt Mark Bot. “Waarom maak je Nederland niet gewoon hoger?” vraagt een andere jongen. “Als je weet hoe laag Nederland ligt dan snap je dat er zoveel zand voor nodig is, dat dat onmogelijk is. En stel dat je overal vijf meter opspuit, dan moeten alle huizen, alle scholen, alles afgebroken worden en weer opnieuw opgebouwd. Dat kan niet.”

Zo weet Mark Bot de kinderen aardig gerust te stellen, zeggen ze desgevraagd. Maar op de vraag of ze later zelf ook baggeraar willen worden klinkt een unaniem ‘nee’. “Dat laten we wel aan hem over”, zeggen een paar kinderen. Hier is dus nog een wereld te winnen voor de baggerbranche. De sector heeft een toenemend tekort aan werknemers en probeert zich door deelname aan dit soort projecten duidelijker op de kaart te zetten.

De pers zou de pers niet zijn als ze niet kritisch zouden denken. Dus op de vraag of de presentatie van Mark Bot beter kan zegt Kenz meteen ‘ja’. Want ja, alleen maar luisteren wordt op een gegeven moment toch saai. Hij zou wel een spelletje willen doen, of zo.

Hij wordt op zijn wenken bediend, want de brancheorganisatie VBKO ontwikkelt een waterbouwspelletje à la SimCity, vertelt Rogier Bakker, lid van Junior Chamber the Netherlands en voorzitter van de stichting JCI Water Toolkit. Deze netwerkorganisatie kreeg van de VN en het CEO Panel (groep multinationals) het verzoek een lespakket te ontwikkelen om kinderen bewust te maken van het belang van water. Voor de didactische aspecten is onderwijsbureau ToTaal uit Leiden aangezocht.

De Water Toolkit bestaat uit vijf grote kisten, gerangschikt naar leeftijd, met lessuggesties, informatieve boeken, prentenboeken en materiaal om proefjes mee te doen, zoals waterzuiveringstabletten. Vanaf april wordt de waterbouwmodule toegevoegd aan de Water Toolkit. Hierin spelen Willem de Waterbouwer met zijn team (waaronder één vrouw) de hoofdrol. Met financiële steun van diverse bedrijven zijn inmiddels 80 leskisten samengesteld. Scholen kunnen ze een week lang kosteloos in bruikleen krijgen.

Tot slot loopt Mark Bot langs de werkstukken die de kinderen eerder die week gemaakt hebben. Hun inspiratiebron is Palm Island voor de kust van Dubai. Een groepje meisjes heeft een grote tulp als eiland voor de Nederlandse kust getekend. Eén groepje heeft een eiland aangelegd in Duitsland, even vergetend dat daar geen zee is, “maar daar kunnen we voor zorgen, hoor!” lacht Mark Bot. Het aardigst is het plan van een groepje jongens om een eiland voor de kust aan te leggen, voor een tweede Schiphol. “Interessant”, zegt Mark Bot. “Die plannen bestaan echt. Wisten jullie dat?” De jongens zijn perplex. “Echt waar?”

www.watertoolkit.nl