The Bees: Octopus

The Bees: Octopus (EMI)

Ze namen de tijd, The Bees van het Isle Of Wight, voor de opvolger van hun tweede album Free The Bees uit 2004. Nadat ze de hectiek van dure opnamesessies in de Abbey Road-studio hadden geproefd, bouwden ze een studio in de kelder van hun huis om in alle rust te werken aan muziek die moet aantonen dat hun eiland ‘het Jamaica van Engeland’ mag heten. Strikt genomen is hun muziek geen reggae, maar superrelaxte zonneschijnpop die gebruik maakt van dubeffecten en de weldadige loomheid van het reggaeritme. Daarbij voegen The Bees hun fraaie meerstemmige vocalen en een liefde voor uiteenlopende muzieksoorten, van de pastorale folkpopsong ‘Love in the harbour’ tot de Mel & Tim-achtige soulballade ‘Listening man’, compleet met blazers die zó uit de Stax-studio afkomstig hadden kunnen zijn. The Bees bezien de wereld zonnig en laten zich nergens opjagen, op een cd die een aanstekelijke vrolijkheid uitstraalt. De lente kon niet beter worden ingeluid.

JAN VOLLAARD