‘Integratie is geen straf’’

Maarten van der Schaaf

Luid tromgeroffel en een Arabische fluit begeleiden staatssecretaris Ahmed Aboutaleb door de multicultureel gevulde eetzaal van het Amsterdamse Okura hotel. In zijn kielzog volgen de vijftien jonge finalisten van Inspiratie voor Integratie, een jaarlijkse wedstrijd voor jongeren die zich inzetten voor de multiculturele samenleving. Ze krijgen een staande ovatie van de 500 genodigden van het galadiner, jonge Marokkaanse vrouwen gillen enthousiast.

Op deze feel good-avond, georganiseerd door kenniscentrum De Baak, wordt de meerwaarde van dubbele nationaliteiten gevierd. “Ik wacht nog op mijn derde paspoort”, grapt Aboutaleb, doelend op het paspoort van de republiek Amsterdam dat burgemeester Job Cohen hem heeft beloofd bij zijn afscheid als wethouder. Aboutaleb prijst de „grote maatschappelijke betrokkenheid” van de finalisten, die bijzondere projecten hebben opgezet om integratie te bevorderen.

Eén van de finalisten is de in Afghanistan geboren Zohal Abibzay. Abibzay (20) schreef en regisseerde het toneelstuk Papa versus Gandhi, dat problemen rondom integratie in Nederland aan de kaak stelt. Abibzay: „Met dit stuk wil ik overbrengen dat mensen van elke kleur haar en ogen in de toekomst allemaal onder de noemer ‘Nederlander’ moeten vallen.” De 28-jarige Ricardo Makosi ontwierp de online integratiegame ‘Rits je in’, een spel waarin deelnemers geestige en serieuze vragen moeten beantwoorden over de Nederlandse cultuur. Bij een goed resultaat volgt een virtueel Nederlands paspoort, bij foute antwoorden stuurt het spel je naar Verweggistan. „Integratie is geen straf”, zegt Makosi, „het is juist leuk. Bovendien doen we het eigenlijk allemaal al lang.”

Terwijl het netjes uitgedoste publiek hunkert naar het aangekondigde driegangenmenu, benadrukt Aboutaleb de meerwaarde van diversiteit. „Hierbij wil ik een oproep doen aan de werkgevers. Haal diversiteit binnen, dat is lonend. U moet niet op zoek gaan naar kloontjes, maar naar andere mensen, die andere vragen stellen. Verzilver dat talent.”

Na Aboutalebs toespraak maakt de Amsterdamse burgemeester Job Cohen de winnaar bekend. Als hij de naam van Ricardo Makosi opleest, knalt de confetti door de lucht, juicht het publiek en schalt er opzwepende muziek uit de boxen. „Mijn game is nog niet eens helemaal af”, vertelt de trotse winnaar even later. Ik ben dus wel een beetje verrast.” Als Makosi zijn inburgeringsgame helemaal af heeft, wil hij het spel gaan presenteren bij scholen. „En misschien kan ik het ook in andere talen gaan maken.”